Triggernometry — de waarheid over transgendergeneeskunde

Over Christina Buttons

In dit Triggernometry-gesprek komt journalist en onderzoeker Christina Buttons aan het woord over jeugdtransities en de medische praktijk eromheen. Ze uit haar zorgen over de snelle toename van jongeren die zich als transgender identificeren en medische ingrepen zoeken, vooral in de Verenigde Staten. Buttons vertelt dat haar betrokkenheid voortkomt uit haar eigen ervaringen als worstelende tiener met psychiatrische problemen, suïcidaliteit en eetstoornissen. Ze vertrok bij de Daily Wire vanwege zorgen over hoe het onderwerp werd besproken en richt zich liever op het uitleggen van bewijs.

Cijfers en het ontbreken van bewijs

Buttons vergelijkt de situatie in de VS met die in het Verenigd Koninkrijk, waar meer terughoudendheid is ontstaan. Volgens haar publiceerde de Britse National Health Service verwijscijfers die een exponentiële stijging laten zien: van 78 verwijzingen in 2009 naar meer dan 9.000 in recente jaren. De VS mist daarentegen gecentraliseerde data over de ruim honderd pediatrische genderklinieken. Ze stelt dat Amerikaanse medische organisaties hun richtlijnen niet hebben afgestemd op systematische reviews uit verschillende Europese landen, die concludeerden dat de risico's van jeugdtransitie zwaarder wegen dan de mogelijke voordelen. Buttons beschrijft een patroon van circulaire verwijzingen, waarbij organisaties als WPATH en de Endocrine Society naar elkaar verwezen zonder sterke empirische basis. Ze noemt professor Gordon Guyatt, een pionier van evidence-based geneeskunde, die de richtlijnen voor adolescente gendergeneeskunde als niet-evidencebased beoordeelde.

Autisme, homoseksualiteit en kwetsbaarheid

Een groot deel van de jongeren die transitie zoeken is volgens Buttons homo, lesbisch of autistisch. Ze verwijst naar studies uit genderklinieken waarin 35 tot 47 procent autistische kenmerken of een autismediagnose had. Historische data suggereren volgens haar dat 60 tot 90 procent van de kinderen met een crosssekse-identiteit zou desisteren zonder sociale of medische transitie, waarvan een groot deel opgroeit tot welaangepaste homoseksuele volwassenen. Ze legt uit dat autisme bij meisjes vaak pas op volwassen leeftijd wordt herkend, mede doordat diagnostische criteria op jongens zijn afgestemd, en dat de uitdagingen van de puberteit sommige autistische jongeren hun anders-zijn als transgender doen interpreteren.

Spijt, detransitie en informatie

Buttons wijst erop dat spijt en detransitie volgens haar doorgaans vier tot acht jaar op zich laten wachten. Ze verwijst naar een review uit 2022 van medische dossiers waaruit zou blijken dat ongeveer 30 procent van de adolescenten en jongvolwassenen na vier jaar stopte met hormonen. In haar enquête onder detransitioners meldde 85 procent dat zorgverleners hun transgenderidentiteit als medische aandoening of aangeboren biologisch kenmerk presenteerden, zonder te vertellen dat genderdysforie een psychiatrische conditie is met een hoge desistentiegraad. Ze pleit voor een rustige, op bewijs gebaseerde benadering die jongeren beter informeert en tegelijk de keuzes respecteert van volwassenen die als transgender willen leven.

Bronnen

• YouTube — Triggernometry — de waarheid over transgendergeneeskunde