"Na twee Zoom-gesprekken hadden ze mijn borsten verwijderd. Niemand vroeg naar mijn trauma." — Camille Kiefel

Dit verhaal is gebaseerd op publieke uitspraken van Camille Kiefel, haar werk bij Detrans Help en verslaggeving door meerdere Amerikaanse media. Camille Kiefel spreekt openlijk onder haar eigen naam.

Camille Kiefel groeide op in Oregon. Ze had ADHD en droeg al jaren onverwerkt trauma met zich mee toen ze in 2020 besloot een medische transitie te ondergaan. Ze was negenentwintig jaar oud.

Twee Zoom-sessies

De aanloop naar haar mastectomie was opmerkelijk kort. Camille had twee consulten — via Zoom, tijdens de coronapandemie — voordat haar borsten chirurgisch werden verwijderd. Geen uitgebreide psychiatrische evaluatie. Geen onderzoek naar de vraag of haar ADHD of haar trauma een rol speelden in haar gendergevoelens. Geen observatietermijn.

"Na twee Zoom-gesprekken hadden ze mijn borsten verwijderd. Niemand vroeg naar mijn trauma."

— Camille Kiefel

De operatie vond plaats in 2020. Wat daarna volgde, was een geleidelijk besef dat de behandeling haar fundamentele vragen — over trauma, identiteit, psychische gezondheid — niet had opgelost. Ze detransitioneerde.

De rechtszaak

Camille Kiefel diende een rechtszaak in tegen de zorgverleners die haar behandeld hadden. Ze vordert $800.000 schadevergoeding. De kern van haar aanklacht: de behandelaars hebben onomkeerbare chirurgie goedgekeurd zonder adequate evaluatie van haar psychiatrische toestand en traumageschiedenis.

Haar zaak sluit aan bij een reeks vergelijkbare rechtszaken in de VS, waarbij detransitioners hun behandelaars aanspreken voor het ontbreken van zorgvuldige diagnostiek. Cristina Hineman klaagde Planned Parenthood aan nadat testosteron haar binnen dertig minuten was voorgeschreven. Isabelle Ayala was de eerste die ook de American Academy of Pediatrics aansprakelijk stelde. Layton Ulery klaagde haar therapeut en haar arts aan voor het negeren van complexe dissociatieve stoornissen.

Detrans Help

Na haar detransitie richtte Camille Kiefel Detrans Help op — een organisatie die detransitioners ondersteunt met informatie, doorverwijzingen en gemeenschap. Ze is president van de organisatie.

Detrans Help richt zich op mensen die spijt hebben van medische gender-interventies en die zowel medische als psychologische hulp nodig hebben bij het navigeren van de gevolgen. De organisatie documenteert tevens verhalen van detransitioners om het publieke bewustzijn over de risico's van het huidige model van genderzorg te vergroten.

ADHD en besluitvorming

Camilles verhaal illustreert een patroon dat terugkeert in de genderzorg: mensen met ADHD, autisme of een traumageschiedenis worden bijzonder kwetsbaar voor snelle diagnostische processen waarbij zelfidentificatie als transgender wordt bevestigd zonder onderzoek naar onderliggende factoren. Zoals het onderzoek naar autisme en genderdysforie aantoont, zijn mensen met neurodivergente kenmerken sterk oververtegenwoordigd in de genderzorg — en tegelijkertijd het minst in staat om de langetermijngevolgen van onomkeerbare ingrepen te overzien.

Het informed consent-model — waarbij de patiënt zichzelf diagnosticeert en de arts bevestigt — biedt geen mechanisme om dit te signaleren.

Bronnen:

• Detrans Help. Over Camille Kiefel. detranshelp.org
• Themis Resource Fund. Detransitioner cases — Camille Kiefel. themisresourcefund.org