Persoonlijk verhaal Grace Lidinsky-Smith 26 jaar

"Een jaar later lag ik huilend in bed, met mijn littekens in mijn handen"

Grace begon op haar vroege twintigste met cross-seks hormonen vanwege ernstige depressie en genderdysforie. Vier maanden later had ze een mastectomie. Eén jaar later lag ze huilend in bed. "Een deel van mijn lichaam voelt weg te zijn. Ik kan het niet ontkennen."

"Een jaar later lag ik huilend in bed, met mijn littekens in mijn handen"

Dit verhaal is gebaseerd op het interview dat Grace Lidinsky-Smith gaf aan het Amerikaanse nieuwsprogramma 60 Minutes (CBS, mei 2021) en latere interviews. Ze sprak openlijk omdat ze wil dat mensen begrijpen dat gendergeneeskunde niet altijd verantwoord en veilig wordt toegepast.


In mijn vroege twintig was ik ernstig depressief. Ik voelde me constant zelfbewust, ongemakkelijk in mezelf, alsof ik niet paste in mijn eigen huid. Op internet vond ik een gemeenschap die mij een verklaring gaf: je bent transgender. Als je zou leven als een man, zou het gevoel van onbehagen misschien verdwijnen.

Het klonk logisch. Het gaf hoop. Ik greep het vast.

Vier maanden: van hormonen naar operatie

Ik begon met cross-seks hormooninjecties. Vier maanden later — nog geen half jaar na mijn eerste stap — lag ik op de operatietafel voor een dubbele mastectomie.

Niemand had mij gevraagd of ik er klaar voor was. Niemand had gezegd: "Wacht eens even. Je bent net begonnen. Dit is onomkeerbaar." Het systeem bewoog alsof het de logische volgende stap was.

Het gevoel van een geest-ledemaat

Al snel na de operatie begon er iets te knagen. Niet meteen, maar geleidelijk. Ik had een verontrustend gevoel dat er een deel van mijn lichaam ontbrak — een soort fantoomsensatie, zoals mensen beschrijven na een amputatie. Het was moeilijk te negeren.

"Ik begon het gevoel te krijgen dat een deel van mijn lichaam weg was. Een geest-ledemaat gevoel. Het verraste me, maar ik kon het echt niet ontkennen."

Eén jaar na mijn mastectomie lag ik huilend in bed, met mijn handen over de littekens op mijn borst.

"Één jaar later lag ik opgerold in bed, mijn mastectomie-littekens vastgeklemd, en snikte van spijt."

60 Minutes

Grace besloot naar buiten te treden toen het CBS-programma 60 Minutes een item maakte over genderzorg bij jongeren. Ze was een van de weinige detransitioners die openlijk sprak op nationaal televisieniveau.

De reactie was hevig. Transgender-activisten veroordelen haar. Ze werd beschuldigd van het schaden van de transgemeenschap. Maar ze bleef bij haar verhaal.

"Ik ging naar 60 Minutes omdat ik wil dat mensen begrijpen dat transgender-geneeskunde niet altijd verantwoord en veilig wordt toegepast. Ik weet dat ik zwaar gewond ben geraakt."

Wat ze verloor

Grace Lidinsky-Smith heeft haar borsten permanent verloren. De littekens zijn er nog, jaren later. De depressie waarvoor ze transitie als oplossing zag, is niet verdwenen door de ingreep. Ze heeft wel geleerd wat ze werkelijk nodig had — maar dat inzicht kwam te laat om de fysieke gevolgen terug te draaien.

Ze beschrijft haar transitie als "de grootste fout van mijn leven" — niet om transgender-zijn als zodanig te veroordelen, maar omdat ze niet goed begeleid is in een kwetsbare periode, en omdat onomkeerbare stappen zijn gezet zonder voldoende zorgvuldigheid.


Bronnen:

  • CBS News / 60 Minutes (2021). State bills would curtail health care for transgender youth. cbsnews.com
  • Washington Examiner. Woman who spoke about detransition responds to 'unfair' backlash. washingtonexaminer.com
  • Newsweek. There's No Standard for Care When it Comes to Trans Medicine. newsweek.com
Let op: Dit verhaal is gedeeld met toestemming. Persoonsgegevens zijn geanonimiseerd om de privacy van de auteur te beschermen. Wil jij ook je verhaal delen? Neem contact op.

Deel dit verhaal: