Jonni Skinner · 23 jaar
Jonni Skinner (23): 'Op mijn dertiende vertelde een therapeut dat ik in het verkeerde lichaam zat — bijna tien jaar later heeft mijn lichaam de prijs betaald'
Jonni Skinner is een homoseksuele man die op zijn dertiende in een genderkliniek belandde en bijna een decennium op puberteitsremmers en hormonen zat. Hij urineerde bloed, had zweren in zijn blaas en was te zwak voor school — terwijl zijn arts hem bleef aanmoedigen door te gaan. Die arts werd later gearresteerd voor bezit van kinderpornografisch materiaal. In een interview met The Free Press spreekt Skinner over zijn detransitie en zijn strijd voor erkenning.
Twijfel je, heb je spijt, letsel of ben je aan het detransitioneren?
Neem vertrouwelijk contact opJonni Skinner is 23 jaar oud en zal zijn leven lang de gevolgen dragen van beslissingen die werden genomen toen hij dertien was. Als tiener werd hem verteld dat hij in het verkeerde lichaam zat. Na bijna tien jaar op puberteitsremmers en cross-sekshormonen — met ernstige, blijvende lichamelijke schade — detransitioneerde hij. Op 1 juli 2026 vertelde hij zijn verhaal in een uitvoerig interview met The Free Press, uitgegeven door de Amerikaanse onderzoeksjournaliste Bari Weiss.
Een gay tiener die werd overtuigd van een vrouwelijke identiteit
Jonni Skinner is homoseksueel. Op zijn dertiende interpreteerde een therapeut zijn genderexpressie als bewijs van een vrouwelijke identiteit: hij zou een "meisjesbrein in een jongenslichaam" hebben. De behandelaar stelde een medische transitie voor. Skinner begon met puberteitsremmers — en bleef er bijna tien jaar op.
De lichamelijke gevolgen waren ingrijpend. Hij ontwikkelde borsttissue en borstsecretie, leed aan chronische hersenwaas (brain fog), borstpijn en depressie. Op een gegeven moment urineerde hij bloed, had hij zweren in zijn blaas en was hij te zwak om nog naar school te gaan. Keer op keer werd hem verzekerd dat de hormoonbehandeling hier geen schuld aan droeg.
De arts die hem aanmoedigde door te gaan — en later werd gearresteerd
Op zijn vijftiende werd Skinner doorverwezen naar dr. Bryan Sack, kinderuroloog verbonden aan Nationwide Children's Hospital in Toledo (Ohio). Sack drong er bij hem op aan de puberteitsremmers te blijven gebruiken, ook nadat Skinner bloed in zijn urine had aangetroffen. Jaren later werd bekend dat Sack was gearresteerd op zes zware federale aanklachten wegens bezit van kinderpornografisch materiaal. Onderzoekers vonden naaktfoto's van prepuberale meisjes in seksueel suggestieve poses, gekoppeld aan een e-mailadres en een schuilnaam die naar hem leidden. Het ziekenhuis ontsloeg hem direct na bekendwording van de aanklacht. Sack pleitte niet schuldig.
Skinner diende een verklaring in bij de FTC-rechtszaak tegen WPATH, de mondiale beroepsvereniging die standaarden opstelt voor genderzorg. De Amerikaanse Federal Trade Commission beschuldigt WPATH ervan ouders en patiënten te hebben misleid over de veiligheid en doeltreffendheid van medische gendertransitie bij minderjarigen. Vier staten — Alaska, Iowa, Nebraska en Texas — sloten zich bij de aanklacht aan.
Getuigenis, ongeloof en een stem voor andere kinderen
In de Californische Statenvergadering getuigde Skinner tegen een wetsvoorstel dat therapeuten zou verplichten een uitsluitend affirmatieve aanpak te hanteren. Zijn woorden waren concreet en ontluisterend: "Ik ervoer nippellekkage, hersenwaas, borstpijn, depressie — ik plaste bloed en had zweren in mijn blaas, en ik was te zwak om naar school te gaan." Trans-activisten bestempelden hem als leugenaar. Zijn klachten werden publiekelijk in twijfel getrokken — maar de medische feiten staven zijn relaas.
Vandaag is Skinner ambassadeur voor Genspect, een organisatie die pleit voor een niet-medicaliserende aanpak bij gendergerelateerde problematiek. Hij zet zijn verhaal bewust in als instrument in het bredere debat: hij wil voorkomen dat andere kwetsbare kinderen hetzelfde meemaken. Zijn casus werpt rechtstreeks vragen op over medische aansprakelijkheid in de genderzorg — wie is verantwoordelijk wanneer een kind op basis van onvolledige diagnostiek en gebrekkige informed consent een onomkeerbare behandeling ondergaat, en wie beschermt hem wanneer de behandelaar zelf verdacht wordt van ernstige strafbare feiten?
Bron:
- Maya Sulkin. "Confessions of a Detransitioner." 1 juli 2026. thefp.com
