"Ze verzonnen diagnoses om me te behandelen" — oestrogeen op 13-jarige leeftijd

Dit verhaal is gebaseerd op de publieke getuigenis van Jonni Skinner, een 22-jarige Amerikaan die zijn verhaal deelde via de podcast Beyond Gender, het platform Substack en de Genspect conferentie 2025 in Albuquerque. Hij is 22 jaar oud.

Ik was dertien jaar oud. Ik had geen hormonale aandoening. Mijn hormoonspiegels waren normaal. Er was medisch gezien niets mis met mijn puberteit.

Mijn arts schreef op mijn dossier: "endocriene stoornis gerelateerd aan puberteit."

Het was verzonnen.

Een reeks valse diagnoses

Op mijn dertiende kreeg ik oestrogeen. Op mijn veertiende — ik was 1,73 meter lang — schreef dezelfde arts op mijn dossier: "grote gestalte". Een diagnose die hormoonbehandeling kon rechtvaardigen om mijn groei te stoppen.

Ik was niet lang. Ik was vijftien centimeter kleiner dan de gemiddelde man.

Later kreeg ik een puberteitsremmerstaafje ingebracht. Na twee en een half jaar moest het worden verwijderd vanwege "ongewenste bijwerkingen". Eén van die bijwerkingen: ik urineerde bloed. De officiële diagnose luidde: blaasulcus. De werkelijke oorzaak was waarschijnlijk de puberteitsremmer.

Acht jaar bijwerkingen

Gedurende acht jaar op cross-seks hormonen had Jonni:

• Dagelijkse spierkrampen
• Urine-incontinentie
• Seksuele disfunctie
• Depressie
• Perioden van huis gebonden zijn vanwege de bijwerkingen

Niemand suggereerde dat stoppen een optie was.

De WPATH-files

In 2023 adviseerde een nieuwe endocrinoloog Jonni voor het eerst om te overwegen te stoppen met de hormonen. Het was de eerste keer dat iemand hem dit had verteld in acht jaar behandeling.

Begin 2024 las hij de WPATH-files — gelekte interne documenten van de World Professional Association for Transgender Health, waaruit bleek dat ook binnen de organisatie zorgen bestonden over de behandeling van kinderen. Dat gaf de doorslag.

De afbouw was zwaar: hevige opvliegers, koude rillingen, spierkrampen, extreme vermoeidheid en emotionele instabiliteit die maanden aanhielden.

Geen juridische weg

Jonni heeft geen wettelijke mogelijkheden meer. In Michigan, de staat waar hij woont, is de verjaringstermijn voor medische aansprakelijkheid twee jaar. Die termijn is allang verstreken.

"Ik was dertien toen ze me oestrogeen gaven. Ik had er nooit om gevraagd dat ze diagnoses zouden verzinnen om me te kunnen behandelen. Niemand vroeg mijn moeder toestemming."

Jonni Skinner spreekt nu op conferenties en via podcasts. Hij wil dat mensen begrijpen wat er kan misgaan als artsen onomkeerbare behandelingen starten bij kinderen die geen toestemming kunnen geven voor wat hen overkomt.

Bronnen:

• Stella O'Malley / Substack: "I Was Thirteen When They Put Me on Estrogen" — Jonni Skinner. stellaomalley.substack.com
• Genspect conferentie 2025: The Cost of Early Medicalization — Jonni Skinner. youtube.com
• Genspect op X: aankondiging Jonni Skinner op Bigger Picture Conference 2025. x.com