"Ik was nihilistisch, eenzaam en had geen zelfrespect. Vrienden bleven maar zeggen dat ik trans was." — Ollie Davies, Melbourne

Dit verhaal is gebaseerd op een interview dat Ollie Davies gaf aan de LGB Alliance Australia (2022) en op verslaggeving in The Australian (8 augustus 2022). Ollie Davies spreekt openlijk onder zijn eigen naam.

Oliver Davies — Ollie — groeide op in Glenrowan, Victoria. Hij was softwareontwikkelaar, woonde in Melbourne. Hij was tweeëndertig jaar oud toen hij zijn detransitie beschreef voor The Australian. En hij had als kind en jongvolwassene nooit, op geen enkel moment, twijfels gehad over zijn genderidentiteit.

Het diepste punt

Op zijn zesentwintigste raakte Ollie in een zware crisis. Depressie, angst, gedragsproblemen, een totaal verlies van identiteit.

"Ik was volledig nihilistisch en eenzaam, haatte mezelf en had geen zelfrespect. Ik had een totaal identiteitsverlies en geen gevoel van zelfwaarde."

— Ollie Davies

In die toestand bevond hij zich in een vriendenkring van queer activisten. En die vrienden hadden een verklaring voor wat hij voelde.

Vrienden die een diagnose stelden

"Het kwam uiteindelijk voort uit suggesties van anderen. Mensen begonnen me steeds maar te vertellen dat ik mijn genderidentiteit moest bevragen."

— Ollie Davies

Ollie was biseksueel. Hij bevond zich in een kring van activisten die genderidentiteit centraal stelden. En zijn crisis — zijn depressie, zijn identiteitsverlies — werd door zijn omgeving geduid als een gendervraag.

Hij ging naar een psychiater. Na drie consulten stond de diagnose genderdysforie vast. Er was geen therapie. Zijn depressie werd niet onderzocht als mogelijke oorzaak van zijn onbehagen.

Onvruchtbaar

De hormoontherapie — oestrogeen — maakte Ollie onvruchtbaar. Hij beschrijft dat als "devasterend". Hij en zijn partner willen kinderen. Dat is nu onmogelijk.

Hij leefde zes jaar als trans vrouw. De euforie die hij aanvankelijk voelde, verdween. De onderliggende problemen bleven. Op een gegeven moment merkte hij dat hoe meer hij probeerde "meer een vrouw te zijn", des te erger zijn onbehagen werd.

Detransitie in 2021

In 2021 detransitioneerde Ollie. Hij beschrijft de transitie achteraf als "tijdverspilling en een waandenkbeeld" — niet in de zin dat het hem niets heeft geleerd, maar in de zin dat het fundamenteel niet aansloot bij wie hij werkelijk is.

"Het was tijdverspilling en een waandenkbeeld die fundamenteel niet bij mijn echte zelf paste."

— Ollie Davies

Een waarschuwing voor Australië

Ollie Davies spreekt openlijk, onder zijn eigen naam. Hij wil dat de Australische genderzorg haar standaarden aanscherpt. En hij waarschuwt voor wat hij ziet aankomen:

"Ik denk dat er in Australië honderden mensen zoals ik zijn die nu spijt hebben. En ik denk dat het er binnenkort duizenden zullen worden."

— Ollie Davies

Zijn verhaal raakt een patroon dat wereldwijd wordt herkend: jonge mensen in een identiteitscrisis, omgeven door gemeenschappen die transitie als oplossing presenteren, behandeld door artsen die drie gesprekken voldoende achten voor een levenslange beslissing.

Bronnen:

• Binary Australia. Detransitioners. binary.org.au
• LGB Alliance Australia. Detransitioners in Australia (2022). lgballiance.org.au
• The Australian (2022). Gender change agents: when pressure from outside complicates the pressures within. 8 augustus 2022.