"Iedereen die langer op testosteron zat dan ik, was dood of werkte in porno" — Philippa Roberts, VK: mastectomie op 19
Philippa Roberts uit het VK transitioneerde rond haar 18e na een suïcidepoging en jaren van ongewenste aandacht voor haar lichaam. Op 19 onderging ze een dubbele mastectomie. Zes jaar later besefte ze dat ze niet trans was en begon ze te detransitioneren. Trans-activisten "dogpileden" haar uit twee Britse steden. Nu is ze 29 en spreekt openlijk.
Dit verhaal is gebaseerd op een uitgebreid interview van Philippa Roberts met Nick Wallis, gepubliceerd in de Daily Mail (lifestyle, 2026). Philippa Roberts sprak openlijk onder haar eigen naam. De directe citaten in dit verhaal komen uit dat interview.
De dag dat haar borsten werden weggehaald, was Philippa Roberts negentien. Toen ze bijkwam uit de narcose, zat haar moeder in een hoek van de kamer.
"Mijn moeder vroeg: 'Ben je blij?' Ik barstte in tranen uit."
De ingreep vond plaats in het privé-ziekenhuis Spire in Hull, augustus 2015. Philippa heette toen Caspar, had een baard, een gespierd lichaam en injecteerde testosteron dat door de NHS werd voorgeschreven. De operatie kostte zesduizend pond en werd betaald van haar spaargeld. De goedkeuring voor de dubbele mastectomie kwam van een arts die haar nog geen jaar daarvoor op testosteron had gezet — via een afspraak op afstand.
Zes jaar later zou een gedachte haar ontnuchteren:
"Ik realiseerde me dat iedereen die langer op testosteron zat dan ik, dood was of in porno werkte. Dat wilde ik niet."
Een meisje dat zich onveilig voelde
Philippa groeide op nabij Bournemouth. Haar moeder is arts, haar vader een self-made man. Op school speelde ze tennis en squash op county-niveau. De puberteit kwam laat: rond haar veertiende, vijftiende. Ze werd 1,60 meter lang en kreeg cupmaat 36E.
"Mannen kwijlden gewoon. Iedereen zei dat ik eruitzag als een pornoster."
Ze voelde zich kwetsbaar, ging naar de sportschool, bouwde een gespierder lichaam op. In het zesde leerjaar kwam ze uit als lesbisch. Haar moeder vroeg of haar vader het mocht weten; toen hij het wist, werd het verder niet besproken.
Via LGBTQ+-YouTube ontdekte ze het concept "trans". "Sommige gay vrouwen hadden het over vriendinnen die transitioneerden. Ik dacht: dit heb ik nog nooit gezien. Ik vond dat ik mezelf moest informeren."
Royal Holloway, 2014
In de herfst van 2014 begon Philippa aan Royal Holloway, University of London. Ze paste zich niet aan. "Ik was niet voorbereid op het feesten en op de jongens."
Haar figuur trok ongewenste aandacht. "Ik had die jongens die mij allemaal probeerden aan te raken. Ik zei: nee, ik val niet op mannen, ik ben lesbisch. Ze hielden niet op." Ze werd betast. "Ik was altijd op mijn hoede, ik dacht dat ik verkracht ging worden."
Ze knipte haar haar kort, ging sport-bh's dragen, probeerde haar borsten kleiner te maken door af te vallen. Ze at niet meer, ging niet meer uit. Ze deed een suïcidepoging. De campus-huisarts zette haar op antidepressiva.
"Ik knipte mijn haar af, en het werd een project: mezelf ontvrouwelijken. Het werkte. Ik kreeg minder aandacht, en dat wilde ik."
Een paar weken na haar suïcidepoging besloot ze dat ze trans was. De katalysator was YouTuber Aydian Dowling: een transgender-activist met baard, die met testosteron, een mastectomie en sportschool van vorm was veranderd. "Het was een mollig meisje dat een knappe man met baard, spieren en tatoeages was geworden. Heel overtuigend. Ik dacht: als ik er zó uit kan zien, dan doe ik het."
Voorkant van de beweging
Op de campus steeg haar status. Haar mannelijke identiteit werd gevierd. Ze werd president van de LGBT+-vereniging van Royal Holloway. "Ik dacht: dit is de voorhoede van de vooruitgang. Ik sta vooraan bij de emancipatie van vrouwen. Als vrouwen alles kunnen wat mannen kunnen — hoe ver kan ik dat brengen? Wat als ik letterlijk als man kon leven?"
De goedkeuring voor de mastectomie kwam binnen het jaar, via een afspraak op afstand. In de herstelkamer maakte ze selfies. Op een foto uit de auto van haar ouders kijkt haar moeder op de achtergrond zichtbaar bedroefd.
Tattooist in Lewisham
Na haar studie vestigde Philippa zich in Lewisham, Zuid-Londen, als zelf-aangeleerde tatoeëerder. Goldsmiths-studenten — "het queerste college van de hoofdstad" — vormden haar klantenkring. Ze kreeg een Instagram-volgersgroep, werd een soort influencer. Testosteron had haar twee centimeter in de lengte erbij gegeven; ze had een dikker wordende baard en gedefinieerde spieren.
Mensen om haar heen begonnen zelf te transitioneren.
"Ik ontmoette mensen, kwam ze later weer tegen en dan waren ze trans. Ik vroeg: 'Wat is er gebeurd?' Dan zeiden ze: 'Nou, sinds we jou hebben ontmoet…'"
Twee van haar huisgenoten transitioneerden. Philippa noemt dit "mijn grootste schaamte, mijn grootste spijt".
Haar testosteron ging via GenderCare naar de NHS. Op de gendercliniek The Laurels in Exeter werd ze volgens haar onder druk gezet om ook "bottom surgery" — phalloplastie — te overwegen. Bij een chirurg dicht bij Harley Street kreeg ze foto's te zien.
"Het waren gruwelen, voorbij menselijk bevattingsvermogen."
De afslag
In 2019 begon Philippa zich te vervreemden van haar omgeving. "De ideologie veranderde. Ik hoorde trans-geïdentificeerde vrouwen zeggen dat ze mannelijk waren. Dan zei ik: dit is een tafel met vrouwen. We weten dat allemaal, toch? We zijn lesbisch. Daar is niets mis mee." Omdat ze er meer als man uitzag dan zij en hogere status had binnen wat zij nu een cult noemt, konden ze haar niet aanpakken.
Toen kwamen de lockdowns. "Ineens was ik niet meer onder trans-mensen. Ik realiseerde me hoe uitgeput ik was."
Op YouTube vond ze de Britse activist Kellie-Jay Keen-Minshull (Posie Parker), door trans-activisten gehaat. "Toen ik haar video's bekeek, zei ze redelijke dingen: 'mannen kunnen geen vrouwen zijn, je kunt niet van geslacht veranderen, het is een cult'."
In de zomer van 2021 begon ze haar testosteron af te bouwen en haar haar te laten groeien. De baard en de mannelijke voornaamwoorden hield ze nog. In de herfst van 2022 ontmoette ze Keen-Minshull op een Let Women Speak-bijeenkomst in Hyde Park. Keen-Minshull zei tegen haar: "Je moet beter worden."
Twee keer uit een stad gepest
Een maand later postte Philippa op Instagram dat als biologische mannen vrouwen konden zijn, het geen zin meer had om transgender te zijn. Eerst dachten haar volgers dat haar account gehackt was. Toen kwam de beschuldiging van transfobie. Ze verloor duizenden volgers. Haar tatoeëerderswerk droogde op.
Trans-activisten gingen volgens haar achter haar (toenmalige) vriendin aan met telefoontjes, sms'jes en intimidatie. Het stel ging uit elkaar. Bang dat haar adres gevonden zou worden, wiste Philippa haar Instagram-account en verhuisde in 2023 naar Norwich. Ze legde de naam Caspar af voor de meer gender-neutrale naam Robin, ging weer vrouwelijke voornaamwoorden gebruiken, schoor haar baard af.
Twee jaar lang werkte ze in minimumloonbanen en hield ze een laag profiel. Toen huurde ze ruimte in een tatoeagestudio in het centrum van Norwich. Haar eerste werkdag was goed. Op weg naar huis kreeg ze een sms van een collega: screenshots van haar posts uit 2022 werden rondgestuurd in de Norwichse LGBTQ+-scene. Het "dogpilen" begon opnieuw. De studio-eigenaren zeiden dat ze niet welkom was.
"Ze gaan naar je werk, sturen je collega's een bericht, bestoken je sociale media. Ze proberen iedereen om je heen zo ver te krijgen dat ze je laten vallen. En dan zeggen ze dat je jezelf maar moet vermoorden."
Wat blijft
Philippa is nu 29. Haar stem zit laag. Ze moet elke dag scheren — "een trieste herinnering aan een hele domme fout die ik op jonge leeftijd maakte". Ze weet niet of jaren testosteron-injecties haar onvruchtbaar hebben gemaakt. "Mijn menstruatie kwam een maand na het stoppen terug. Maar ik weet niet hoe het met mijn eitjes is. Heeft testosteron ze beschadigd? Als ik kinderen krijg, zijn die dan in orde?" Tien jaar geleden, bij GenderCare, was er één kort gesprek over het invriezen van eitjes. Ze had toen gezegd geen moeder te willen worden. Daar bleef het bij.
Met haar ouders gaat het beter dan eerst, maar over wat er gebeurd is hebben ze nooit echt gesproken. "Het is geen ramp van het kaliber ziekte of dood, maar bij die kun je het tenminste plaatsen. Dit was cultische brainwashing. Taal omdraaien, namen veranderen, de familie meebewegen. Het hele systeem vraagt mensen om te liegen."
Ze ziet haar transitie nu als een onbewuste vluchtreactie: een klein, blond meisje dat zich omringd voelde door mannen wier seksualiteit gevormd was door internet-porno. Veiligheid zoeken via het mannelijk worden. "Ik werd een cult ingelokt."
Waarom ze spreekt
Philippa wil andere detransitioners — vooral vrouwen — laten zien dat er een uitweg is. "Het wordt een moeilijk jaar of twee, medisch detransitioneren, van de hormonen af komen. Je verliest vrienden, maanden voelt je leven verwoest. Maar het is het waard. Het is alsof je een nieuwe kans op leven krijgt. Kijk hoe gezond ik nu ben. Ik ben niet meer ernstig depressief of suïcidaal. Het leven is gewoon… oké. Je beseft niet hoe gespannen je was — hoe je liep, hoe je praatte. 'Klonk dat te vrouwelijk, sta ik goed, beweeg ik mijn heupen?' Nu praat en loop ik gewoon."
"Ik leef niet meer in een leugen."
Bron:
- Daily Mail (lifestyle). "I transitioned into a man — then changed my mind. Now the trans 'cult' that groomed me into changing sex has hounded me out of TWO cities." Interview: Nick Wallis. Foto's: Claire Morris. dailymail.com
Deel dit verhaal:
Meer persoonlijke verhalen
-
"Ik werd in 45 minuten gediagnosticeerd, ik gebruikte al hormonen en werd doorgesluisd naar een operatie" — Claudia McLean, VK: spijt sinds 1986
Claudia McLean
-
"Ik heb aan de schepping van God laten sleutelen" — Gundolf, Zandvoort: 35 jaar als vrouw, daarna spijt en doop als man
Gundolf
-
"Ik wou dat de artsen hadden uitgelegd dat ik zou rouwen om ongewenste lichaamsdelen" — Kyla Gillespie, Canada: transitie op 31, zes jaar als Bryson
Kyla Gillespie