"Ik besloot dat ik geen vrouw wilde zijn, voordat ik ooit vrouw was geweest"

Dit verhaal is gebaseerd op de publieke getuigenis van Prisha Mosley, een Amerikaanse vrouw die haar verhaal deelt via interviews, rechtszaken en publieke optredens. Ze is 24 jaar oud.

Ik was 15 toen ik begon te identificeren als jongen. Ik had al jaren psychische problemen: anorexia, dwangstoornissen, borderline persoonlijkheidsstoornis, angst en depressie. Mijn lichaam was het slagveld waarop al die problemen zich afspeelden.

Maar in plaats van al die problemen te behandelen, vond ik in de transgemeenschap een verklaring die alles leek te omvatten. En die gemeenschap ontving mij met open armen.

Love bombing

De transgemeenschap deed iets wat ik als kind nooit had meegemaakt: ze maakten me het middelpunt. Ze bevestigden me, steunden me, vertelden me dat ik moedig was. Ze noemden het "love bombing" pas later — maar dat is precies wat het was. Echte, overweldigende liefde op voorwaarde dat ik hun verhaal over mezelf accepteerde.

"De transgemeenschap heeft me echt love bombed. Het was oprechte love bombing. En ik was een kind dat dat nodig had."

Op mijn 17e begon ik met testosteron. Onmiddellijk na mijn 18e verjaardag onderging ik een dubbele mastectomie — "top surgery". Ik was net meerderjarig. De operatie kon niet wachten.

Wat niemand vroeg

Niemand vroeg me serieus naar mijn anorexia. Niemand behandelde mijn borderline voordat ze begonnen met hormonen. Niemand zei: "Prisha, misschien moeten we eerst die andere problemen aanpakken."

De enige vraag die telde was: wil je dit? En ik wilde het. Ik was 17 en ik wilde ontsnappen aan het lichaam dat me zoveel pijn had bezorgd. Ik had geen idee wat ik werkelijk nodig had.

"Ik besloot dat ik geen vrouw wilde zijn voordat ik ooit vrouw was geweest. Ik was een kind. Ik had geen idee hoe het was om vrouw te zijn. En nu zal ik het nooit helemaal weten."

De gevolgen

Prisha heeft nu permanente gevolgen van haar behandeling: een veranderde stem, het verlies van haar borsten, en onzekerheid over haar toekomstige vruchtbaarheid. Ze heeft aangifte gedaan en is betrokken bij rechtszaken tegen de zorgverleners die haar behandelden.

"Er zijn zo veel psychische stoornissen die je je lichaam laten haten. De oplossing is niet je lichaam veranderen."

Haar boodschap

Prisha spreekt niet namens alle transgenders. Ze spreekt voor zichzelf — en voor de jongeren die nu hetzelfde pad bewandelen dat zij bewandelde, met dezelfde psychische problemen, dezelfde honger naar acceptatie, en dezelfde hulpverleners die niet de juiste vragen stellen.

Ze hoopt dat haar verhaal iemand doet stoppen en nadenken: niet over genderidentiteit, maar over de vraag of de pijn werkelijk zit waar men denkt dat die zit.

Bronnen:

• The Blaze (2024). Detransitioner says doctors, trans community 'manipulated' her. theblaze.com
• Washington Times (2024). Detransitioners bring faith, harrowing personal stories. washingtontimes.com
• Fox News (2024). Detransitioning woman left 'heartbroken' after irreversible surgery. foxnews.com