Andrew Doyle: Beroemdheden die stilletjes hun voornaamwoorden verwijderen
Andrew Doyle observeert een opvallende trend: bekende personen die eerder hun she/they of they/them voornaamwoorden prominent vermeldden, verwijderen deze nu stilletjes uit hun sociale media. Hij interpreteert dit als een teken dat de gendergolf zijn culturele hoogtepunt voorbij is. Een levendig commentaar op de veranderende tijdgeest rond genderidentiteit.
Over Andrew Doyle
Andrew Doyle is schrijver en bedenker van het satirische personage Titania McGrath. In dit gesprek met Andrew Gold spreekt hij over zijn boek The End of Woke, dat verschijnt op 29 mei. Eerder schreef hij The New Puritans, waarvan hij destijds dacht dat het zijn laatste boek over de cultuuroorlog zou zijn. Doyle benadrukt dat hij zichzelf niet bij een politieke stroming of tribe wil rekenen en dat hij ervan uitgaat dat hij over veel dingen ongelijk heeft. Hij stelt dat hij van mening zou veranderen over genderidentiteit als er wetenschappelijk bewijs zou opduiken dat mensen een gegenderde ziel of een aantoonbaar verschil in het brein hebben, maar dat dergelijk bewijs er volgens hem niet is.
Voornaamwoorden verdwijnen uit profielen
Een van de signalen die Doyle noemt voor het afnemen van de woke-beweging, is dat bekende personen stilletjes hun voornaamwoorden uit hun online biografieën verwijderen. Hij wijst onder meer op Alexandria Ocasio-Cortez en Pete Buttigieg, en op Sadiq Khan, die het volgens hem een paar dagen deed, na kritiek terugdraaide en daarna sprak van een vergissing. Doyle merkt op dat je een onderdeel van je bio niet per ongeluk verwijdert. Daarnaast noemt hij ontwikkelingen zoals de uitspraak van het Britse Hooggerechtshof over biologisch geslacht in de Equality Act, de Cass-review die volgens hem geen deugdelijk bewijs vond voor de werkzaamheid van puberteitsremmers, het Britse verbod op puberteitsremmers, en bedrijven die hun DEI-beleid terugdraaien.
Vrijheid tegenover autoritarisme
Doyle stelt dat de cultuuroorlog volgens hem niet draait om links tegen rechts, maar om het verschil tussen wie in vrijheid gelooft en wie in autoritarisme. Hij beschrijft woke als een autoritaire beweging die macht uitoefent terwijl ze zich als underdog presenteert. Ook als de huidige vorm verdwijnt, verwacht hij dat de autoritaire impuls in een andere gedaante terugkeert, mogelijk vanuit rechts. Hij waarschuwt dat vrijheid historisch gezien een uitzondering is en dat waakzaamheid nodig blijft. Het boek beschrijft hij als een verdediging van het liberalisme, waarbij hij benadrukt dat liberalisme niet hetzelfde is als een vrijbrief om alles te doen, maar samengaat met maatschappelijke verantwoordelijkheid en de gelijke toepassing van de rechtsstaat.
Consistentie en het demoniseren van mensen
Een terugkerend thema is het belang van consistent vasthouden aan principes, ook richting de eigen kant. Doyle vertelt dat hij online aanhoudend werd bestookt nadat in een autocue op zijn programma een voornaamwoord stond dat door iemand anders was geschreven, en dat hem woorden in de mond werden gelegd die hij naar eigen zeggen nooit heeft gezegd. Hij beschrijft hoe mensen die zich aan een verhaal vastklampen iemand kunnen veranderen in een karikatuur, een mechanisme dat hij belief perseverance noemt en dat hij ook ziet bij figuren als Graham Linehan en J.K. Rowling. Hij pleit voor tolerantie zonder dat die instemming hoeft te betekenen, en haalt Martin Luther King aan als voorbeeld van een denker die volgens hem een liberaal ideaal verwoordde.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.