Corinna Cohn over detransitie en vrede voorbij spijt

Over Corinna Cohn en Sam

In dit gesprek praten twee mensen die op jonge leeftijd een medische transitie ondergingen. Corinna Cohn ging op haar negentiende door dat proces. Gespreksleider Sam, die eerder onder de naam Maya videos maakte, beschrijft de eigen transitie als een masker en een vluchtplaats voor pijn die niet onder ogen kon worden gezien. Sam is op het moment van opname bezig met de voorbereiding van een operatie om eerdere borstconstructie te laten verwijderen. Beiden spreken openhartig over het leven na transitie en over de weg terug naar zichzelf. Het gesprek is bedoeld als bron voor jongere mensen die leven met onomkeerbare ingrepen en met spijt.

Vrede vinden voorbij de spijt

Het hoofdthema is hoe je vrede kunt vinden nadat je iets onomkeerbaars met je lichaam hebt gedaan. Sam vertelt dat vrede lang onbereikbaar leek en dat er een periode was van intense emotionele pijn, deels samenvallend met de pandemie. Cohn beschrijft een nuchtere, bijna nihilistische houding: elke ochtend is een nulpunt, een set feiten waarmee je moet werken. Sam zet daar een meer spirituele benadering tegenover en zoekt betekenis in patronen en samenhang. Ondanks dat verschil komen beiden uit bij hetzelfde uitgangspunt: acceptatie is het startpunt. Zolang je blijft wensen iets anders te zijn dan wat je bent, blijf je gevangen in dezelfde dynamiek die ooit tot de transitie leidde.

Loslaten van het masker

Een terugkerend punt is dat de prestatie van een aangenomen identiteit echte verbinding met anderen in de weg staat. Sam vertelt over een moment van helderheid waarop eerdere videos werden verwijderd, omdat ze het vasthouden aan een illusie weerspiegelden. Cohn merkt op dat het idee dat anderen gelukkig zijn vaak op schijn berust, en dat jongeren via sociale media vooral de hoogtepunten van influencers zien en de schaduwkanten over het hoofd zien. Allebei zeggen ze dat zelfkennis nodig is om relaties op te bouwen, en dat dit pas mogelijk wordt als het masker wegvalt. Sam kiest voor een androgyne presentatie en een meer neutrale naam, omdat dat congruenter aanvoelt dan vasthouden aan een vrouwelijke rol.

Een boodschap aan jongeren

Beiden willen vooral iets meegeven aan jonge mensen die met onomkeerbare ingrepen leven en geen uitweg zien. Hun kernpunt is dat je alleen kunt bouwen vanaf het punt waar je nu staat, en dat dit begint met aanvaarden. Cohn vergelijkt de situatie met andere ingrijpende ervaringen die een mens tekenen en apart zetten: het is werk dat gedaan moet worden om verder te kunnen. Sam wijst op het belang van rouw, het toelaten van verdriet om wie je was, en het geleidelijk integreren van vroegere ervaringen. Ze spreken ook over de paradox dat je je doel of je authentieke zelf niet kunt afdwingen door ernaar te zoeken: door los te laten ontstaat ruimte. Het gesprek eindigt hoopvol, met de overtuiging dat het uiteindelijk goed komt en dat elke generatie sneller leert.

Bronnen

• YouTube — Corinna Cohn over detransitie en vrede voorbij spijt