Buck Angel: trans-ideologie schaadt mensen in plaats van te helpen
Buck Angel, een van de bekendste transseksuele mannen ter wereld, bespreekt in dit video hoe de moderne trans-ideologie mensen schaadt die werkelijk worstelen met genderidentiteitsproblemen. Hij is kritisch op de snelle medicalisering van kinderen en jongeren en betoogt dat eerlijke confrontatie met de realiteit van transitie essentieel is. Buck Angel spreekt vanuit zijn eigen ervaring als transman die de pijnlijke kanten van transitie niet wil verzwijgen.
Over Buck Angel
Buck Angel is een transman die in deze video zijn aandacht richt op mensen die hun transitie terugdraaien. Hij benoemt zelf dat de transitie hem zichzelf deed haten en dat hij het gevoel had te doen alsof, zonder dat te kunnen toegeven. Hij beschrijft wat hij verloren heeft: tien jaar afstand van zijn familie en delen van zijn lichaam die hij naar eigen zeggen nooit meer terugkrijgt. Vanuit die ervaring zegt hij ruimte te willen geven aan jonge mannen en vrouwen die destransitioneren en die zich, volgens hem, vanuit alle kanten aangevallen voelen.
Verhalen van destransitie
Angel toont fragmenten van meerdere destransitioners. June Valaire vertelt sociaal te zijn getransitioneerd op haar dertiende, medisch op haar zestiende en chirurgisch rond haar achttiende of negentiende, en noemt onder meer een ongemakkelijke verhouding tot het eigen lichaam, ervaringen van misbruik als kind en een verwrongen beeld van vrouwzijn als factoren. Een ander persoon, Noah, vertelt dat mensen in zijn commentaarsectie zeiden dat hij nooit echt trans was, en dat hij geen sluitende definitie van "vrouw" kon vinden buiten "iemand die zich als vrouw identificeert". Weer iemand beschrijft tremoren en ontstoken borsten na het stoppen met hormonen. Angel wijst er bij deze voorbeelden op dat de fysieke en psychische gevolgen volgens hem blijvend zijn en dat de boodschap dat je "gewoon kunt stoppen en terugkeert" niet klopt.
Verschillende motieven bij mannen en vrouwen
In de video komt een mannelijke destransitioner aan het woord die zijn eigen transitie toeschrijft aan autogynefilie. Hij stelt dat genderdysforie bij mannen en vrouwen verschillende oorzaken heeft: bij jonge vrouwen vaker geïnternaliseerde misogynie, trauma, misbruik, autisme en verwarring over gelijkgeslachtelijke aantrekking, en bij mannen vaker een onderliggend erotisch verlangen. Angel sluit zich daarbij aan en zegt deze tweedeling telkens terug te zien in de verhalen die hij deelt. Hij beschrijft de trans-gemeenschap als cult-achtig, waarbij wie vertrekt wordt buitengesloten en uitgescholden, en hij is kritisch op het gemak waarmee jongeren volgens hem toegang krijgen tot medische transitie.
Zorg over jongeren en medicalisering
Een rode draad in de video is Angels zorg dat jonge mensen worden aangemoedigd om te transitioneren door anderen die zelf onzeker zijn, een proces dat hij vergelijkt met groepsdruk. Hij benadrukt het woord onomkeerbaar: waar iemand die als homo wordt bestempeld dat label later kan loslaten, leidt het label "trans" volgens hem naar hormonen en operaties die niet terug te draaien zijn. Hij pleit ervoor te luisteren naar de mensen voor wie de transitie niet werkte, naast de verhalen die positief uitpakken, en zegt deze stemmen een platform te willen bieden om anderen voor ingrijpende keuzes te behoeden.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.