Camille Kiefel getuigt voor de Florida Raad van Geneeskunde (oktober)

Camille Kiefel spreekt de Florida Board of Medicine toe over haar persoonlijke ervaringen met de medische genderketen en de blijvende schade die zij heeft opgelopen. Ze onderbouwt haar getuigenis met kritisch onderzoek naar de kwaliteit van de wetenschappelijke literatuur waarop genderbevestigende zorg is gebaseerd. Deze getuigenis droeg bij aan nieuwe regelgeving in Florida die medische transitie bij minderjarigen sterk beperkt.

Over Camille Kiefel

In deze getuigenis spreekt Camille Kiefel de Florida Board of Medicine toe over het medisch behandelen van genderdysforie, in het bijzonder bij kinderen. Camille vertelt over een lange persoonlijke geschiedenis met geestelijke gezondheidszorg en transitie, en richt zich tot de raad met de hoop dat deze de juiste beslissing zal nemen over het behandelen van transitie bij kinderen en meer voorzichtigheid zal betrachten bij volwassenen.

Twintig jaar zorg zonder genezing

Camille beschrijft dat zij voorafgaand aan haar transitie ongeveer twintig jaar in de geestelijke gezondheidszorg had doorgebracht met conventionele behandelmethoden. Medicatie sloeg naar eigen zeggen niet goed aan. Daarnaast zag zij een gendertherapeut en onderging zij twee rondes transcraniële magnetische stimulatietherapie. Zij vertelt dat zij zich ijverig inzette en wilde herstellen, maar dat niets wat haar artsen aanboden haar had genezen. Volgens Camille kwam dat doordat haar klachten steeds uitsluitend als een mentaal probleem werden opgevat.

Achtergrond en transitie

Camille vertelt dat zij dertig jaar oud was en aan het einde van haar Latijn toen zij transitioneerde. Op dat moment geloofde zij dat zij non-binair was. Zij kampte met ernstige psychische problemen en met suïcidale gedachten, en had een geschiedenis van trauma. In groep zes (sixth grade) werd een hartsvriendin van haar verkracht door haar broer. Camille beschrijft hoe het meisje-zijn voor haar gepaard ging met een gevoel van kwetsbaarheid, en geeft daarmee een inkijk in de aanloop naar haar besluit om te transitioneren.

Een oproep aan de raad

De kern van Camilles betoog is een appèl aan de Florida Board of Medicine. Zij vraagt de raad om zorgvuldig om te gaan met medische transitie, zeker waar het kinderen betreft, en om bij volwassenen grotere terughoudendheid in acht te nemen. Haar eigen verhaal dient daarbij als illustratie: een lang traject van behandelingen dat naar haar gevoel geen genezing bracht, en een transitie die plaatsvond te midden van zware psychische klachten en een achtergrond van trauma. Met deze persoonlijke ervaring wil zij de raad aansporen tot een weloverwogen besluit.

Bronnen

Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.

Lees verder over transspijt en detransitie

De video hierboven raakt aan een onderwerp dat steeds vaker in beeld komt: transspijt (in de internationale literatuur transition regret) en detransitie - het geheel of gedeeltelijk terugdraaien van een geslachtstransitie. Wie nadenkt over transitie, twijfelt achteraf of een dierbare ondersteunt, vindt hier persoonlijke ervaringen en wetenschappelijk onderzoek bij elkaar.

Camille Kiefel spreekt de Florida Board of Medicine toe over haar persoonlijke ervaringen met de medische genderketen en de blijvende schade die zij heeft opgelopen. Ze onderbouwt haar getuigenis met kritisch onderzoek naar de kwaliteit van de wetenschappelijke literatuur waarop genderbevestigende zorg is gebaseerd. Deze getuigenis droeg bij aan nieuwe regelgeving in Florida die medische transitie bij minderjarigen sterk beperkt. Op transspijt.nl leggen we naast video's ook onderzoek vast - over puberteitsremmers, cross-seks hormonen, mastectomieën, het affirmatieve zorgmodel en de kritiek daarop - en persoonlijke verhalen van mensen die hun transitie hebben teruggedraaid. Veel video's zijn Engelstalig; in onze verhalen vind je Nederlandstalige getuigenissen.

Persoonlijke verhalen

Alle verhalen →

Onderzoek en achtergrond

Alle artikelen →

Twijfel je over je transitie of die van een dierbare? Je hoeft niet alleen te zijn. Op de hulp-pagina vind je organisaties die onbevooroordeeld kunnen ondersteunen. Bij vragen kun je ook contact opnemen - desgewenst anoniem.