Camille Kiefel: Van medische wanpraktijken naar detransitie
In gesprek met de Critical Therapy Antidote Podcast beschrijft Camille Kiefel de medische nalatigheid waarmee ze te maken kreeg bij haar transitie als tiener. Ze legt uit hoe het gebrek aan grondige psychologische screening en informed consent haar permanente lichamelijke schade heeft toegebracht. Kiefel pleit nu voor therapeutische alternatieven voor jongeren met genderdysforie.
Over Camille Kiefel
Camille Kiefel is afkomstig uit Oregon en detransitioneerde nadat ze als jongvolwassene een operatieve ingreep had ondergaan. In dit gesprek met de Critical Therapy Antidote Podcast vertelt ze haar verhaal: hoe haar gendertwijfels ontstonden, hoe haar transitieproces verliep, hoe de desillusie zich aandiende en hoe ze uiteindelijk detransitioneerde. Ze is voorzitter van een non-profit genaamd DEhelp en zet zich in om detransitioners de zorg te geven die ze volgens haar nodig hebben.
Trauma als beginpunt van haar gendertwijfels
Kiefel beschrijft dat haar worsteling met gender begon rond groep acht. Haar ouders waren al gescheiden toen ze jong was, haar vader waarschuwde haar voor de manier waarop mannen seksueel over meisjes praatten, en in diezelfde periode werd haar beste vriendin verkracht door haar broer. Ze ontwikkelde een gegeneraliseerde angststoornis en begon zich mannelijker te kleden om haar lichaam te beschermen tegen ongewenste aandacht. In haar studententijd kwam ze via vrouwenstudies in aanraking met het idee dat ze non-binair kon zijn. In 2016 bevestigde een gendertherapeut die identiteit. Volgens Kiefel verkennen affirmerende therapeuten zelden de mogelijkheid dat trauma, escapisme of geïnternaliseerde homofobie ten grondslag kunnen liggen aan de wens om te transitioneren.
Operatie zonder grondige verkenning
Na jaren van talktherapie, waaronder EMDR, DBT en zelfs transcraniële magnetische stimulatie voor therapieresistente depressie, benaderde ze haar arts over een non-binaire borstoperatie omdat ze ongemak ervoer met haar borsten. Binnen enkele maanden was de ingreep uitgevoerd. Ze beschrijft dat ze het surrealistisch vond hoe snel dit ging. Na de operatie ontwikkelde ze diverse lichamelijke klachten. Haar artsen namen die aanvankelijk serieus, maar werden afwijzend toen ze dachten dat de klachten psychosomatisch waren, en verwezen haar terug naar een therapeut.
Herstel via een lichaamsgerichte aanpak
Op een dieptepunt las Kiefel een artikel over de mogelijke link tussen voeding en depressie. Ze voegde vlees weer toe aan haar dieet nadat ze meer dan tien jaar pescotariër was geweest, en begon met lichaamsgerichte behandelingen zoals manuele therapie. Ook nam ze deel aan een casestudy met hyperbare zuurstoftherapie. Tot haar verbazing was het juist haar mentale gezondheid die verbeterde terwijl ze haar lichamelijke klachten probeerde aan te pakken. Anderhalf jaar na de operatie en haar detransitie kwam ze tot vrede met het feit dat ze een vrouw is, ietwat anders dan de norm, maar oké zoals ze is.
Pleidooi voor andere zorg
Kiefel vindt dat zorgverleners eerst lichamelijke oorzaken zoals schildklier, hormonen of auto-immuunproblemen zouden moeten uitsluiten bij mentale klachten. Met DEhelp wil ze een casestudy doen naar een manuele therapie genaamd PDTR voor detransitioners, in de hoop dat publicatie in een wetenschappelijk tijdschrift ertoe leidt dat verzekeraars deze behandelingen vergoeden. Ze vertelt dat haar pogingen om met organisaties als WPATH en de Wereldgezondheidsorganisatie in gesprek te gaan over detransitie onbeantwoord bleven. Familie en vrienden steunden haar zowel bij haar transitie als bij haar detransitie.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.