Een gendertransitie terugdraaien — Carey Callahan

Over Carey Callahan

In deze video vertelt Carey Callahan haar persoonlijke verhaal als detransitioner: iemand die een gendertransitie startte en die later weer terugdraaide. Ze groeide op in Cleveland en omschrijft zichzelf als kind al als een tomboy. Een eerste vroege herinnering aan gender draait om een speelgoedgereedschapsset die ze van haar ouders kreeg. In haar tienerjaren ervoer ze het schooluniform — een poloshirt en een kilt — als oneerlijk en oncomfortabel, en de dagelijkse reacties van mannen op haar lichaam onderweg naar school waren belastend.

Het pad naar transitie

Callahan beschrijft hoe een seksueel geweldsdelict in haar tweede studiejaar aan Ohio State bijdroeg aan het gevoel dat ze haar lichaam wilde afleggen. Na haar studie verhuisde ze naar Chicago, waar ze voor het eerst transmannen ontmoette. Haar eerste reactie was intense jaloezie. Ze vond een therapeut die zich erop richtte verklaringen voor hormonen te schrijven en kreeg al na enkele sessies haar verwijzing. In oktober 2012 begon ze met testosteron, dat ze om de andere woensdag injecteerde. Aanvankelijk voelde dat als precies wat ze nodig had, en daarna verhuisde ze naar San Francisco.

Terugkeer en spijt

In Californië verslechterde haar situatie snel. Ze merkte dat veel werkgevers geen transpersoon wilden aannemen en ze hoorde geregeld verkrachtingsgrappen toen ze als man werd gezien — een donkere kant van mannen die ze zo leerde kennen. Na maanden van dagelijkse suicidale gedachten kwam ze tot de conclusie dat haar worsteling geen genderkwestie was maar een traumakwestie. Ze keerde terug naar Cleveland en gebruikt het woord spijt over haar transitie: het kostte haar geld en tijd, terwijl ze in haar ogen eigenlijk haar dissociatieve klachten had moeten aanpakken. Ze begon te schrijven om de ervaring te verwerken.

Tussen twee kampen

Door publiek over detransitie te praten kreeg Callahan kritiek uit twee hoeken. Aan de ene kant zijn er fundamentalistische christenen die haar verhaal gebruiken als bewijs dat genderdysforie nooit via medische transitie verlicht zou kunnen worden en dat niemand zou mogen transitioneren. Aan de andere kant vinden sommigen binnen de transgemeenschap het onethisch dat ze haar verhaal naar buiten brengt, omdat het deze groep munitie zou geven. Ze beschrijft hoe een quote uit haar eerste YouTube-video werd overgenomen in een boek van Ryan Anderson, verbonden aan de Heritage Foundation, en hoe geschokt ze zich voelde toen ze daarachter kwam via een tijdschriftrecensie. Haar conclusie is dat de complexiteit van haar standpunt voor alle politieke kanten ongelegen komt. Toch blijft ze haar verhaal vertellen, met als doel dat andere mensen met genderdysforie weten dat detransitioners er zijn en dat het hen goed gaat.

Bronnen

• YouTube — Een gendertransitie terugdraaien — Carey Callahan