Kinderen 'in de steek gelaten' door NHS genderdienst — Cass-rapport
Het Cass-rapport concludeert dat de NHS gender identity development service kinderen in de steek heeft gelaten door inadequate zorg en onvoldoende bescherming van hun welzijn. De review belicht systemische tekortkomingen in de klinische praktijk en roept op tot fundamentele hervorming van hoe de NHS met genderdysforie bij jongeren omgaat.
Over deze reportage
Deze nieuwsreportage gaat over het Cass-rapport: een onafhankelijk onderzoek dat in opdracht van NHS England werd uitgevoerd en concludeerde dat kinderen door de Engelse genderzorg in de steek zijn gelaten. De uitzending volgt onder meer de 14-jarige Frankie en zijn moeder, die na bijna vijf jaar wachten nog steeds geen enkele zorgverlener hebben gesproken. Daarnaast komen Hilary Cass, Dr. Aidan Kelly van de private praktijk Gender Plus en Dr. David Bell, voormalig staf-governor bij de Tavistock-kliniek, aan het woord.
De bevindingen van het Cass-rapport
Volgens de reportage stelt Cass dat voor de meeste jongeren een medisch traject niet de beste manier is om hun gendergerelateerde leed aan te pakken. Waar een medisch traject wel klinisch aangewezen is, zou dat niet los mogen staan van bredere psychische of psychosociale problemen. Het rapport constateert dat ondanks veel internationaal gepubliceerd onderzoek de kwaliteit ervan zwak is, waardoor er geen solide basis bestaat om klinische beslissingen op te baseren of om kinderen en gezinnen goed geïnformeerde keuzes te laten maken. Het bewijs voor het effect van puberteitsremmers op genderdysforie en op de mentale of psychosociale gezondheid wordt zwak genoemd, terwijl het effect op de cognitieve en psychoseksuele ontwikkeling onbekend blijft. Cass merkt op dat ideologie aan alle kanten de zorg heeft gestuurd, in plaats van de gebruikelijke principes van kindergeneeskunde en geestelijke gezondheidszorg.
Van Tavistock naar nieuwe centra
De reportage schetst hoe het begon bij de Tavistock-kliniek in Londen, geopend in 1989 en lange tijd de enige kliniek voor minderjarigen in Engeland en Wales. De afgelopen vijftien jaar veranderde het aantal en de samenstelling van de verwijzingen snel: van enkele tientallen naar duizenden per jaar, en van vooral als jongen geregistreerde kinderen naar veel adolescente, als meisje geregistreerde jongeren met complexe behoeften. Klokkenluiders uitten zorgen over de kwaliteit van de zorg. Het model met één enkele dienst werd onhoudbaar geacht en afgebouwd. In plaats daarvan openen regionale centra, maar die hebben moeite personeel te werven en staan voor een wachtlijst van ongeveer 5.000 jongeren.
Het debat tussen de zorgverleners
Dr. Aidan Kelly stelt dat zijn private praktijk werkt in lijn met het huidige NHS-beleid en geen puberteitsremmers voorschrijft, en dat het grootste probleem ligt in de uitvoering en de uitstroom van expertise nu de oude dienst is gesloten. Dr. David Bell ziet daarentegen als duidelijk feit dat ideologie de behandeling stuurde, waarbij de gebruikelijke klinische zorgvuldigheid plaatsmaakte voor een affirmatieve benadering. Hij wijst op de grotendeels onomkeerbare gevolgen van behandelingen en bepleit versterking van de algemene jeugd-ggz in plaats van het apart aanmerken van problemen als genderkwesties. Beiden erkennen dat het oplossen van de wachtlijsten jaren zal kosten, met het risico dat jongeren naar private aanbieders of online middelen uitwijken.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.