Chad Felix Greene over het enkelvoudige 'they'-voornaamwoord
Chad Felix Greene bespreekt de linguïstische en sociale implicaties van het gebruik van het enkelvoudige they-voornaamwoord en de druk op individuen om nieuwe taalregels te aanvaarden. Als homoseksuele conservatieve schrijver geeft hij een ongebruikelijk perspectief op identiteitspolitiek en de grenzen van taalverandering als instrument van sociale transformatie.
Over de video
Deze video gaat in op een opvallend taaldebat. Aanleiding is journalist en zelfbenoemd homoconservatief Chad Felix Greene, die volgens de video kritiek leverde op het gebruik van "they" als enkelvoudig voornaamwoord en op de American Psychological Association (APA) omdat die dat gebruik onderschrijft. In een stuk voor The Federalist stelde Greene dat het besluit om een nieuwe toepassing te creëren voor een bestaand voornaamwoord ongepast zou zijn. De makers van de video plaatsen daar kanttekeningen bij en laten verschillende sprekers aan het woord, onder wie iemand die zichzelf als transvrouw introduceert.
Het enkelvoudige "they" is niet nieuw
Een centraal punt in de video is dat het enkelvoudige "they" verre van een recente uitvinding is. Er wordt verwezen naar Dennis Baron, hoogleraar Engels en taalkunde aan de University of Illinois at Urbana-Champaign, die in een blogpost voor de Oxford English Dictionary uit 2018 wees op gebruik dat teruggaat tot 1375, in de middeleeuwse romance William and the Werewolf. Ook taalkundige Geoff Nunberg zou dit hebben bevestigd op NPR's Fresh Air in 2016, nadat de American Dialect Society "they" tot woord van het jaar 2015 uitriep. Daarbij wordt genoemd dat president Barack Obama "they" als enkelvoud gebruikte in een State of the Union. De video noemt verder figuren als William Shakespeare en Jane Austen en instellingen als de APA, de Oxford English Dictionary en Merriam-Webster die deze vorm hebben overgenomen. De conclusie die wordt getrokken is dat Greene's bezwaar haaks staat op zowel historisch gebruik als de hedendaagse praktijk.
Omgaan met fouten en het verlenen van ruimte
Een groot deel van het gesprek gaat over de praktijk van het dagelijks taalgebruik. Een spreker die zich als transvrouw voorstelt, vertelt openlijk dat zij zelf soms over haar woorden struikelt bij het aanspreken van een genderonconforme persoon en dat zij het soms ongemakkelijk vindt. Tegelijk wijst zij erop dat we "they" al onbewust gebruiken: als iemand een telefoon achterlaat zonder dat je weet wie, zeg je vanzelf "they left their phone". De sprekers benadrukken dat het vooral gaat om de poging en om het tonen van welwillendheid. Wie eerlijk een fout maakt en daar nederig op terugkomt, krijgt meestal ruimte; het verschil met onwil is volgens hen goed te merken.
Taalverandering en de politieke inzet
De video plaatst het debat in een bredere context. Er wordt verwezen naar Roy Peter Clark en zijn boek The Glamour of Grammar, met een hoofdstuk over het enkelvoudige "they", en naar de gedachte dat taal nu eenmaal verandert. Een spreker stelt dat APA-stijl niet bepaald moet worden door een blog van The Federalist en legt een verband met eerdere discussies, zoals die over de term "Latinx". Volgens de sprekers wordt het taaldebat soms ingezet als drukmiddel, en zij verwijzen daarbij naar Project 2025 en de wens om termen als seksuele oriëntatie en gender te schrappen. Hun boodschap is dat achter sommige kritiek op inclusief taalgebruik een politieke agenda kan schuilgaan, en zij roepen op om te gaan stemmen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.