Transkinderen zijn het nieuwe totem van links in Amerika — Rufo

Over Christopher Rufo

In deze Engelstalige video analyseert de Amerikaanse activist en commentator Christopher Rufo een uitspraak van president Joe Biden over medische zorg voor transgender minderjarigen. Aanleiding is Bidens voorstel om federale wetgeving te steunen die staten zoals Florida, Texas en Tennessee zou dwingen om artsen toe te staan hormoonbehandelingen en geslachtsveranderende operaties bij kinderen uit te voeren. Rufo bespreekt een fragment waarin Biden zegt dat wat er in Florida gebeurt volgens zijn moeder "close to sinful" zou zijn, en plaatst daar zijn eigen tegenargumenten tegenover.

Bestaat er een "transgender kind"?

Rufo betwist de categorie "transgender kinderen" die Biden volgens hem als uitgangspunt neemt. Onder verwijzing naar zijn collega Colin Wright stelt hij dat een kind niet van nature transgender is, maar dat pas wordt wanneer volwassenen — ouders, artsen en psychotherapeuten — het kind in een proces van medicalisering brengen: hormonen, en ingrepen zoals een dubbele mastectomie of een penile inversion. Hij erkent dat kinderen gevoelens van ongemak of dysforie kunnen hebben, maar betoogt dat die voor de meeste kinderen voorbijgaand zijn en vanzelf verdwijnen, zeker tijdens de moeilijke periode van de puberteit. Bidens stelling dat kinderen niet zomaar op een ochtend besluiten van geslacht te willen veranderen, noemt Rufo onhoudbaar; volgens hem wijst dit juist op een sociaal besmettingseffect, dat hij vergelijkt met een zeepbel die op zeker moment moet barsten.

De omgekeerde morele lezing

Volgens Rufo draait Biden de moraal om. Waar Biden het tegenhouden van behandelingen "close to sinful" noemt, stelt Rufo dat juist het op het pad van blijvende medicalisering en onomkeerbare operaties zetten van kinderen verkeerd is. Hij wijst erop dat andere landen zich beginnen af te keren van wat hij ongetoetste en schadelijke geneeskunde noemt. Volgens hem kiest het beleid van de president desondanks voor "doubling down", gedreven door politieke coalitievorming en de energie binnen die beweging.

Het kind als totem

Het centrale beeld van Rufo is dat het zogenoemde transkind voor politiek links functioneert als een totem. Hij verwijst naar totems bij inheemse volken in Noord-Amerika en Australië, die werden gebruikt om verbinding te leggen met de natuur en met voorouders en die de categorieën man en vrouw, het mannelijke en het vrouwelijke, vormgaven. In de moderne tijd zou links dit volgens hem omdraaien en het transkind inzetten als nieuw totem om aansluiting te zoeken bij een "metafysica van de toekomst", voorbij de categorieën man en vrouw. Daarin schuilt volgens Rufo het geloof in een gender-utopie voorbij de natuur. Hij betoogt dat dit geen utopie maar een dystopie oplevert, waarin de mens van zijn natuur wordt ontdaan en — zoals bij detransitioners zichtbaar wordt — van basale menselijke waardigheid. Hij roept conservatieven en mensen ter linkerzijde die zich hierin niet herkennen op om vol te houden vanuit overtuiging.

Bronnen

• YouTube — Transkinderen zijn het nieuwe totem van links in Amerika — Rufo