Face to Face: Daisy Strongin vertelt haar volledige detransitieverhaal

Daisy Strongin transitieerde op haar 18e na jaren op Tumblr. Na hormonen en borstoperatie detransitioneerde ze. Over sociale media, druk en de weg terug.

Over Daisy Strongin

In dit Face to Face-gesprek vertelt Daisy Strongin haar volledige detransitieverhaal. Ze beschrijft hoe ze als kind al het gevoel had jongen te willen zijn, in de achtste klas een mannelijke persona aannam en kort haar haar liet knippen. Op Tumblr stuitte ze op de term genderqueer, wat haar destijds een verklaring leek te bieden voor hoe ze zich voelde. Daisy vertelt het verhaal vanuit haar eigen ervaring: van sociale transitie tot hormonen en operatie, en uiteindelijk de weg terug.

Internet, depressie en de weg naar transitie

Daisy beschrijft zichzelf als chronisch online en depressief in de jaren 2010, toen het onderwerp transgender meer mainstream werd. Ze bracht veel tijd door op Tumblr en YouTube, keek naar transitievideo's en keek op naar trans-influencers. Ze las dat wie trans is en niet transitioneert mogelijk zelfmoord pleegt, en omdat ze al suïcidale gedachten had gehad, werd het onderwerp snel zwaarwegender. Ze hoopte dat accepteren dat ze een transman was haar ongelukkigheid zou wegnemen. Ze geeft aan dat ze zonder toegang tot sociale media naar eigen zeggen niet zou zijn getransitioneerd. Aan het eind van haar voorlaatste schooljaar kwam ze uit en begon ze sociaal te transitioneren.

Hormonen, operatie en groeiende twijfel

Direct na de middelbare school, op haar 18e, begon Daisy met testosteron. Ze vertelt dat ze dit via een informed-consent-route kreeg bij een lgbtq-kliniek in Chicago, Howard Brown genaamd: één afspraak van ongeveer een uur, zonder verplichte verwijzing van een therapeut, waarbij ze ter plekke haar eerste injectie zette. Ze noemt dat ze hiervoor ongeveer zestig dollar betaalde. In 2018, op haar 20e, onderging ze een borstoperatie. Ze stelt dat zo'n ingreep zeker niet voor minderjarigen zou moeten zijn. Na verloop van tijd kwam de twijfel: ze voelde zich incompleet, paste naar eigen gevoel nergens bij en begon zich af te vragen hoe haar leven eruit had gezien zonder transitie.

Detransitie, gezin en geloof

In mei 2020, tijdens de lockdown, besloot Daisy op een donderdag haar testosteroninjectie niet meer te zetten. Ze wilde geen transman meer zijn en verlangde steeds sterker naar een gezin. Ze ontmoette kort daarna haar man, trouwde en kreeg kinderen. Ze vertelt openhartig over de pijn dat ze door de borstoperatie niet kan borstvoeden, en over blijvende spijt en littekens, maar ook over de opluchting van het loslaten van een genderidentiteit. Daisy beschrijft daarnaast een geloofsweg: opgegroeid protestants, jaren afgekeerd, en na haar detransitie via een episcopale kerk uiteindelijk katholiek geworden. Ze vertelt dat ze met haar gezin werd gedoopt tijdens de paaswake en haar eerste communie ontving.

Bronnen

Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.

Lees verder over transspijt en detransitie

De video hierboven raakt aan een onderwerp dat steeds vaker in beeld komt: transspijt (in de internationale literatuur transition regret) en detransitie - het geheel of gedeeltelijk terugdraaien van een geslachtstransitie. Wie nadenkt over transitie, twijfelt achteraf of een dierbare ondersteunt, vindt hier persoonlijke ervaringen en wetenschappelijk onderzoek bij elkaar.

Daisy Strongin transitieerde op haar 18e na jaren op Tumblr. Na hormonen en borstoperatie detransitioneerde ze. Over sociale media, druk en de weg terug. Op transspijt.nl leggen we naast video's ook onderzoek vast - over puberteitsremmers, cross-seks hormonen, mastectomieën, het affirmatieve zorgmodel en de kritiek daarop - en persoonlijke verhalen van mensen die hun transitie hebben teruggedraaid. Veel video's zijn Engelstalig; in onze verhalen vind je Nederlandstalige getuigenissen.

Persoonlijke verhalen

Alle verhalen →

Onderzoek en achtergrond

Alle artikelen →

Twijfel je over je transitie of die van een dierbare? Je hoeft niet alleen te zijn. Op de hulp-pagina vind je organisaties die onbevooroordeeld kunnen ondersteunen. Bij vragen kun je ook contact opnemen - desgewenst anoniem.