Daisy Strongin — detransitieherstel bijna zes jaar later
Daisy Strongin, een bekende detransitioner, deelt een persoonlijke update bijna zes jaar na het begin van haar detransitie.
Over Daisy Strongin
Daisy Strongin is een detransitioner die voorheen als YouTuber onder de naam Oliver bekend was. In deze persoonlijke video, opgenomen in het vroege voorjaar, vertelt ze dat ze inmiddels bijna zes jaar bezig is met detransitioneren — in mei wordt het zes jaar. Naar eigen zeggen detransitioneert ze inmiddels langer dan ze trans leefde. Ze is getrouwd, moeder van een zoon van drieënhalf en een dochter van twee, en beschrijft zichzelf als huisvrouw met een vrouwelijk leven. Tegelijk vertelt ze dat de gevolgen van haar transitie haar volgens haar voor altijd zullen bijblijven.
Rouw om haar borst en de vraag rond reconstructie
Het grootste deel van haar verhaal gaat over haar borstkas en de vraag of ze reconstructiechirurgie wil ondergaan. Ze worstelt daar al bijna zes jaar mee. Twee eerdere consulten lieten haar achter met een gevoel van gaslighting; ze voelde zich behandeld alsof er iets mis met haar was, terwijl ze juist een probleem probeerde op te lossen. Ze beschrijft hoe pijnlijk de periode rond de geboorte van haar dochter was: door haar topoperatie kon ze niet borstvoeden en moest ze formule geven. Ze noemt dit een ervaring waarvan ze onomkeerbaar is afgesneden — er is geen borst, geen tepel, geen melk. Ze verwijst naar andere detransitioners, Lex Renick en Brecia Mosley, bij wie de melk wel inkwam maar er niet uit kon, en zegt daar diep medeleven mee te hebben. Ook in haar intieme leven speelt het: zes jaar later kan ze haar shirt nog steeds niet uittrekken. Een eventuele operatie zou haar geen borstvoeding teruggeven, en ze is bang voor het resultaat, mede omdat het lastig is een chirurg te vinden die dit soort reconstructies doet zonder ook topoperaties bij anderen uit te voeren.
Stem, spijt en geloof
Op een positievere noot voelt ze zich minder onzeker over haar stem dan vroeger. Bij een stille retraite, georganiseerd door Opus Dei, viel haar diepe stem op tussen alleen vrouwenstemmen, maar in het dagelijks leven denkt ze er nauwelijks nog over na en wordt ze zelfs aan de telefoon niet vaak misgenderd. Ze vertelt over haar adamsappel en gezichtsbeharing en de angst voor een man aangezien te worden. Haar spijt over de transitie wordt naar eigen zeggen elke dag groter; ze noemt het een krachtige, belachelijke vergissing. Ze beschrijft dat ze rond 2016–2018 bereid leek geweest alles voor haar transgender-identiteit te doen, en plaatst dat in de context van de tijd waarin ze opgroeide.
Een boodschap aan trans-geïdentificeerde mensen
Strongin omschrijft zichzelf als uitgesproken anti-trans en ziet de ideologie als schadelijk. Tegelijk benadrukt ze dat haar hart bij trans mensen ligt en dat ze geen haat voelt, maar empathie. Haar boodschap aan wie eraan denkt te transitioneren is: doe het niet; en wie ermee bezig is, kan stoppen. Ze spreekt over onderliggende psychische problemen die volgens haar bij detransitioners en trans mensen spelen, en over haar eigen depressie en angst. Ze sluit af door te vertellen dat ze van haar leven houdt, dat het gezin gaat verhuizen, en vraagt kijkers om te bidden voor helderheid en vrede rond de beslissing over haar borstkas.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.