DAD 2024 — mijn moeder vertelde artsen dat mijn trans-identiteit plotseling was
Op Detrans Awareness Day 2024 getuigde een jonge vrouw over hoe haar moeder herhaaldelijk artsen en therapeuten probeerde te informeren dat haar dochter
Over Magda en het gesprek
Deze opname is gemaakt voor Detrans Awareness Day 2024. Een counselor die een steungroep voor mensen na transitie begeleidt, spreekt met Magda, een vrouw uit Polen die zelf een transitie doormaakte en daar later op terugkwam. Magda sloot zich in 2006 aan bij de trans-community en begon rond eind 2006 of 2007 met testosteron. Inmiddels deelt ze haar verhaal in het openbaar. De counselor benadrukt dat hij Magda niet als losstaand geval ziet, maar als iemand die volgens hem staat voor veel mensen met vergelijkbare ervaringen die zelf niet naar buiten treden.
Een moeder die niet gehoord werd
Magda vertelt dat haar moeder tijdens de beoordeling aanwezig was en de specialisten probeerde te informeren dat de wens om jongen te zijn plotseling kwam. Volgens haar moeder gedroeg Magda zich als een gewoon meisje, speelde ze ook met jongensspeelgoed, maar zei ze nooit eerder dat ze een jongen wilde zijn. Magda erkent dat ze als kind jaloers was op jongens, maar zegt dat dit binnen de trans-community werd uitgelegd als typisch voor trans-personen. Ze beschrijft dat ze als 13-jarige wijde jongenskleding droeg om haar veranderende lichaam te verbergen, en er later vrouwelijk uitzag, maar dat ze dat deel verzweeg. Ze stelt dat ze de artsen niet voorloog, maar selectief vertelde wat hielp om het proces te versnellen. Volgens haar zou zorgvuldig onderzoek over langere tijd nodig zijn geweest, terwijl er in haar ervaring vaak na enkele vragen al hormonen worden gegeven.
Onzichtbare detransitie en taal van enquêtes
Een centraal punt in het gesprek is dat detransitie in statistieken nauwelijks zichtbaar is. Magda legt uit dat een juridische detransitie op papier op dezelfde manier wordt geregistreerd als een transitie, waardoor het niet als terugkeer telt. Veel mensen veranderen hun ID nooit, stoppen stilletjes met hormonen of verlaten de community zonder iets te zeggen. Toen Magda zelf in een Poolse trans-groep aangaf op zoek te zijn naar een specialist voor een juridische detransitie, werd ze naar eigen zeggen zonder bericht uit twee groepen geband. Ze en de counselor bespreken ook dat enquêtes onder detransitioners volgens hen vooringenomen zijn: vragen beginnen bijvoorbeeld met de pronomen-vraag, en antwoordopties zijn afgestemd op de taal van de community, waardoor de werkelijke reden voor terugkeer niet gevangen wordt.
Steun zonder oordeel
Beiden pleiten voor steun zonder veroordeling. Magda waarschuwt dat hard oordelen mensen ervan weerhoudt om publiek te spreken, en dat ze niet politiek gebruikt willen worden. De counselor, die spreekt vanuit zijn achtergrond in de psychologie en eigen ervaring met onder meer anorexia, plaatst transitie in het kader van kwetsbaarheid op jonge leeftijd, de invloed van internet en sociale media, en hersenontwikkeling. Hij stelt dat zijn zorg niet de trans-personen zelf betreft, maar wat hij ziet als voortijdige medicalisering van een kwetsbare groep. Magda voegt toe dat dit jongeren tot levenslange patiënten kan maken.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.