Detrans Awareness Day — Panel: anders voor jongens die detransitioneren
Op Detrans Awareness Day bespreekt een panel van detransitioners en experts hoe de ervaringen van mannen die van een vrouw-naar-man transitie terugkeren
Over het panel
Tijdens Detrans Awareness Day delen twee jonge mannen, beiden 24, hun verhaal over transitie en detransitie. Ze identificeerden zich al als tiener als trans, leefden enkele jaren sociaal als vrouw en begonnen rond hun twintigste aan hormonen. De een startte hormonen in 2019, de ander zette eerst zelf, buiten een arts om, een hormoonbehandeling op door middel van online verkregen middelen en cryptobetalingen. Beiden besloten in de jaren daarna te detransitioneren. Het gesprek gaat over hoe de route naar transitie verliep, welke lichamelijke en emotionele gevolgen de medicatie had, en welke onderliggende oorzaken volgens hen meespeelden — met nadruk op wat specifiek anders is voor jongens.
Hoe de behandeling tot stand kwam
Een van de sprekers beschrijft hoe hij bij Planned Parenthood vrijwel direct oestrogeen voorgeschreven kreeg. Er werd wel bloed afgenomen, maar de uitslag werd volgens hem niet bekeken voordat er werd voorgeschreven; het voelde als een formaliteit. Op de vraag of hij depressief was, antwoordde hij eerlijk dat het slecht met hem ging — dat hij worstelde met gender, suïcidale gedachten en een ongezonde leefstijl. Die antwoorden werden volgens hem niet opgevat als reden tot voorzichtigheid, maar juist gezien als bevestiging dat transitie het juiste pad was. De sprekers benoemen ook dat informatie over zelf hormonen verkrijgen breed online circuleert, met handleidingen en wiki's, waardoor jongeren buiten de zorg om aan medicatie kunnen komen.
Lichamelijke en emotionele gevolgen
De sprekers bespreken openhartig de gevolgen van de hormonen en van praktijken als "tucken" (het wegduwen van de geslachtsdelen). Een van hen kreeg daardoor een complicatie waarbij de zaadstreng zich verdraaide en spoedoperatie nodig was. Ze noemen pijnlijke bijwerkingen, problemen die ze toeschrijven aan spironolacton — zoals concentratieproblemen ("brain fog") en kracht- en spierverlies dat een bestaande rugaandoening verergerde. Oestrogeen had volgens een spreker een verdovend, neerslachtig effect met veel huilbuien, die na detransitie verdwenen. Een keerpunt was het uitzoeken van operaties: de realiteit daarvan, ver verwijderd van het beeld in de populaire cultuur, deed een van hen beseffen dat hij nooit echt een vrouw zou worden — en dat ook niet hoefde.
Onderliggende oorzaken volgens de sprekers
De sprekers lopen samen een aantal factoren langs die volgens hen ten grondslag lagen aan hun dysforie. Ze noemen gendernon-conformiteit en homoseksualiteit, waarbij ze als feminiene of "anders" overkomende jongens werden gepest en online het idee meekregen dat transitie de oplossing was. Ze bespreken geïnternaliseerde homofobie en wat ze geïnternaliseerde afkeer van mannelijkheid noemen: de boodschap dat mannen "toxisch" zijn, waardoor ze van hun eigen mannelijkheid weg wilden. Ook autisme, trauma en vroege blootstelling aan pornografie komen aan bod; beiden zagen al op negenjarige leeftijd hardcore porno. Ze benadrukken dat het volgens hen niet draait om verzonnen problemen, maar om de overtuiging dat transitie het antwoord zou zijn op deze onderliggende worstelingen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.