The Detransition Diaries – officiele trailer
The Detransition Diaries – officiele trailer
Over de trailer
Deze officiele trailer van The Detransition Diaries laat verschillende vrouwen aan het woord die als jonge vrouw medisch transitioneerden van vrouw naar man en die stap later terugdraaiden. In korte fragmenten vertellen zij over de jaren voor hun transitie, het moment van twijfel en spijt, en het leven daarna. De trailer wil zichtbaar maken dat er ook na detransitie nog een leven is, juist voor mensen die ingrijpende lichamelijke veranderingen hebben ondergaan.
De jaren voor de transitie
Een van de vrouwen vertelt dat ze zich al rond haar vijfde levensjaar beperkt voelde in wat ze als meisje of vrouw zou mogen doen. Rond haar dertiende werd ze ernstig somber, ging ze zichzelf beschadigen en ontwikkelde ze een eetstoornis. In die periode kwam ze in aanraking met een denkkader waarin niet passen, je lichaam niet mooi vinden en je ongelukkig voelen werden uitgelegd als tekenen dat je trans bent, met de boodschap dat een transitie al die problemen zou oplossen. Op haar tweeentwintigste begon ze testosteron in te spuiten om medisch te transitioneren.
Snelle toegang en groeiende twijfel
Meerdere vrouwen beschrijven hoe snel de medische stap binnen handbereik kwam. Een van hen maakte vrijwel meteen na haar achttiende een afspraak; bij een instelling duurde een afspraak ongeveer een uur, in een ander geval volgde na een telefoongesprek van ongeveer dertig minuten een recept voor testosteron via de telefoon. Tegelijk klonk er twijfel door: de hoop dat alles na de transitie veel beter zou voelen, gemengd met een onderliggende angst dat ze misschien iets verkeerds aan het doen waren, verborgen onder de opwinding.
Spijt en het leven na detransitie
Na een borstoperatie werd een van de vrouwen overvallen door het gevoel een grote vergissing te hebben begaan. Ze beschrijft hoe ze naar haar lichaam keek en zich realiseerde dat ze zich niet beter voelde en zich ook niet als man voelde, maar als een vrouw van wie de borsten zijn weggesneden. De vrouwen spreken de zorg uit over hoeveel jonge meisjes dezelfde stap zouden kunnen zetten. Daarnaast klinkt de boodschap dat we meisjes tekortdoen door ze voor te houden dat ze geen vrouw hoeven te zijn, en dat woorden als vrouw, moeder, meisje en dochter niet zomaar weggegeven horen te worden. Een van hen ging na haar detransitie op zoek naar wat er met haar en in de wereld was gebeurd, en wil laten zien dat er leven is na detransitie.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.