Dysphoric: Vierdelige documentaire over genderideologie — Deel 2
Vaishnavi Sundar, onafhankelijk filmmaakster uit India, verdiept in deel 2 de analyse van hoe genderidentiteitsideologie vrouwen en meisjes wereldwijd schaadt. Ze interviewt feministen, wetenschappers en vrouwen die de gevolgen aan den lijve hebben ondervonden. De documentaire is gratis beschikbaar op YouTube en biedt een feministisch-kritisch perspectief op de transgenderbeweging.
Over de documentaire
Dysphoric is een documentaire van de Indiase onafhankelijk filmmaakster Vaishnavi Sundar. In dit tweede deel komen feministen, therapeuten, artsen en vrouwen met eigen ervaring aan het woord. Samen onderzoeken zij hoe de affirmatieve benadering van genderdysforie kinderen en jongeren raakt, en welke vragen daarbij volgens hen onbeantwoord blijven. De film is gratis op YouTube te bekijken en biedt een feministisch-kritisch perspectief op medische transitie bij minderjarigen.
Kindontwikkeling en puberteitsremmers
Verschillende sprekers wijzen op het ontwikkelingspsychologische begrip "sex constancy": pas rond hun zevende of achtste jaar begrijpen kinderen dat het geslacht onveranderlijk is, en dat bijvoorbeeld een meisje in een jongensuniform geen jongen wordt. Het concept genderidentiteit aanleren vóór die cognitieve fase noemen zij onethisch. Daarnaast bespreken zij puberteitsremmers, die de normale ontwikkeling van het voortplantingssysteem stilleggen. Volgens de sprekers zijn deze middelen oorspronkelijk goedgekeurd voor vroegtijdige puberteit en voor andere toepassingen, en is het niet bekend of het remmen van een normaal getimede puberteit omkeerbaar is of de vruchtbaarheid behoudt. Een psychotherapeut stelt dat het direct bevestigen van een kind diens psychologie onomkeerbaar kan veranderen.
Suïcide-narratief, homoseksualiteit en conversietherapie
De sprekers plaatsen kritische kanttekeningen bij het beeld dat trans jongeren een zeer hoog suïciderisico hebben; volgens hen wijzen de cijfers minder eenduidig in die richting dan de berichtgeving suggereert, en kan online versterking zo'n gedachte juist voeden. Ook trekken zij een vergelijking met de geschiedenis van homoseksualiteit. Verschillenden betogen dat het direct bevestigen en medisch behandelen van een jongere die mogelijk homoseksueel is, een vorm van conversietherapie kan zijn: in plaats van ruimte voor reflectie wordt het lichaam aangepast. Zij wijzen erop dat gendernonconformiteit hierdoor opnieuw gemedicaliseerd dreigt te raken.
Ouders, intersekse en een eigen ervaring
Een deel van de film gaat over ouders die zich geïsoleerd en ondermijnd voelen door hulpverleners, en over hoe schuldgevoel een rol kan spelen. Een therapeut adviseert ouders vooral verbonden te blijven en te blijven luisteren. Een gynaecoloog en een persoon met een DSD lichten toe waarom de term "bij de geboorte toegewezen geslacht" volgens hen onnauwkeurig is en waarom intersekse geen identiteit is. Tot slot vertelt een vrouw over haar eigen transitie: na slechts enkele therapiesessies kreeg zij cross-sekse hormonen, waarna zij ernstige lichamelijke klachten en toenemende dysforie beschrijft. Haar verhaal illustreert de zorgen die in de hele documentaire centraal staan.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.