Basisbiologie: op de een of andere manier controversieel — Emma Hilton & Colin Wright
Emma Hilton en Colin Wright bespreken waarom het verdedigen van biologische basisfeiten over geslacht controversieel is geworden.
Over Emma Hilton en Colin Wright
In dit gesprek met Benjamin Boyce praten ontwikkelingsbioloog Emma Hilton en evolutiebioloog Colin Wright over wat geslacht biologisch gezien is en waarom het verdedigen van die basisfeiten in het publieke debat tot felle reacties leidt. Beiden vertellen dat ze elkaar via discussies op sociale media vonden, waar ze telkens dezelfde punten maakten, en uiteindelijk samen een stuk voor de Wall Street Journal schreven. Hilton begon eerst anoniem, mede omdat ze zag hoe vrouwen die zich over deze onderwerpen uitspraken werden bejegend; later koos ze ervoor haar echte naam te gebruiken. Beiden vertellen dat hun openlijke standpunten campagnes, klachten bij hun instellingen en zware verwijten opleverden, tot aan beschuldigingen die volgens hen losstaan van wat ze feitelijk betogen.
Wat geslacht biologisch is
Volgens Hilton is geslacht in de kern een functioneel systeem dat draait om voortplanting: het gaat om twee soorten geslachtscellen, de kleine, mobiele zaadcellen en de grote eicellen. Ze beschrijft hoe seksuele voortplanting zich onderscheidt van het maken van klonen: door genetisch materiaal te mengen ontstaan steeds licht verschillende individuen, wat een populatie veerkrachtiger maakt tegen uitdagingen. Wright legt uit dat evolutiebiologie en ontwikkelingsbiologie verschillende tijdschalen bekijken, van de evolutionaire geschiedenis tot de ontwikkeling binnen één leven, en dat er een overbruggend vakgebied bestaat dat hij evo-devo noemt. Beiden benadrukken dat de splitsing naar grote en kleine geslachtscellen in modellen telkens terugkeert, en dat dit niet altijd tot dezelfde uiterlijke verschillen tussen mannetjes en vrouwtjes leidt; dat hangt af van het voortplantingssysteem en de omgeving van een soort.
Geslacht, gender en wet
Een groot deel van de verwarring komt volgens beiden voort uit taal. Wright stelt dat mensen bij "geslacht is binair" uiteenlopende dingen denken, terwijl hij vooral wil overbrengen dat er twee geslachten zijn, mannelijk en vrouwelijk. Hilton onderscheidt geslacht van gender, dat zij omschrijft als de sociale rollen die daar bovenop worden gelegd. Ze noemen contexten waarin biologisch geslacht volgens hen wél bepalend is, zoals sportcategorieën, en wijzen erop dat geslacht in veel andere situaties juist niet zou moeten uitmaken. Ze bespreken ook hoe wetgeving in het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten verschillend wordt opgebouwd rond geslacht en genderidentiteit, en uiten zorgen over het samenvoegen van begrippen die volgens hen verschillende bescherming nodig hebben.
Wetenschap en het publieke debat
Hilton vergelijkt het huidige klimaat met haar eerdere discussies met creationisten en zegt dat ze het irrationeel vindt om materiële werkelijkheid te buigen naar een overtuiging. Beiden wijzen op initiatieven, onder meer vanuit de NIH en de EU, om geslacht nauwkeurig vast te leggen in wetenschappelijk onderzoek, omdat vrouwelijke individuen anders uit data verdwijnen. Opvallend vinden ze dat tijdschriften hen vragen om eenvoudige basisfeiten over geslacht op schrift te stellen, juist omdat zulke citeerbare bronnen nauwelijks bestaan. Wright merkt op dat hij als wetenschapper buiten de academie werd benaderd, omdat men moeilijk iemand binnen de universiteit vond die dit openlijk wilde stellen. Beiden zien het schrijven van zo'n verdediging als een terugkeer naar de basis en naar eerste principes.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.