Ik was een "trans kind" — Erin Brewer

Over Erin Brewer

Erin Brewer vertelt in deze Engelstalige presentatie haar eigen verhaal als kind dat zich met een jongen identificeerde. In de eerste klas maakte haar leerkracht zich zorgen over haar gedrag; er kwam een gesprek met de schoolpsycholoog, de directeur en haar moeder. Ze droeg de afdankertjes van haar broers, oefende staand plassen en werd volgens haar eigen woorden agressief om als jongen te kunnen overkomen. Brewer noemt zichzelf een levenslange Democraat die als afgevaardigde voor Bernie Sanders meeliep, maar wier kijk op dit onderwerp is veranderd. Volgens de huidige definitie van een "trans kind" — een kind dat "insistent, persistent en consistent" gelooft de andere sekse te zijn — zou zij naar eigen zeggen destijds zeker als trans kind zijn aangemerkt.

Genderdysforie en mogelijke oorzaken

Brewer omschrijft genderdysforie als het ongemak met de eigen sekse, waarbij voor haar de kern lag in een sterke afkeer van het eigen lichaam. Ze benoemt verschillende factoren die er volgens haar mee samenhangen. Bij haarzelf speelde een seksueel misbruik in de zomer vóór de eerste klas, iets wat haar omgeving destijds niet in verband bracht met haar klachten. Verder noemt ze homofobie bij ouders die liever niet hebben dat hun kind homoseksueel is, een ouderlijke voorkeur voor de andere sekse — haar stiefvader genoot ervan dat zij als jongen optrad — en autisme, waarbij kinderen volgens haar zeer letterlijk denken. Ook verwijst ze naar onderzoek dat sociale besmetting onder vriendinnen beschrijft en naar puberteit als factor.

Bezwaren tegen transitie bij kinderen

Brewer raakte betrokken bij dit onderwerp omdat ze sociale transitie van kinderen niet zo onschuldig acht als vaak wordt voorgesteld. Ze stelt dat genderdysforie bij de meeste kinderen rond de puberteit vanzelf afneemt, maar dat aangemoedigde sociale transitie de kans op medische transitie vergroot. Volgens haar bevestigt transitie bij een kind het gevoel dat er iets mis is met het lichaam, in plaats van dat gevoel te helpen oplossen. Ze bespreekt hulpmiddelen als tucking, packers en borstbinders, en noemt bij borstbinden risico's als ademhalingsproblemen, rugklachten en weefselschade. Ook bekritiseert ze het volgens haar stereotype beeld van wat "vrouwelijk" of "mannelijk" is dat hierbij gehanteerd wordt.

Medische ingrepen, druk op ouders en haar pleidooi

Brewer bespreekt puberteitsremmers, cross-sekse hormonen en operaties. Ze noemt puberteitsremmers experimenteel en wijst op zorgen rond bot- en cognitieve ontwikkeling en op gerapporteerde zelfbeschadiging. Bij hormonen en chirurgie benoemt ze blijvende veranderingen, mogelijke onvruchtbaarheid en complicaties. Ze beschrijft ook emotionele druk op ouders via de boodschap dat hun kind zonder transitie zelfmoord zou plegen, en wetgeving zoals de Equality Act die volgens haar therapeuten tot affirmatie zou verplichten en de zachte interventies uit haar eigen jeugd zou verbieden. Brewer sluit af met haar overtuiging dat zij vandaag de dag zou zijn getransitioneerd, en pleit ervoor kinderen passende geestelijke gezondheidszorg en de kans te geven van hun lichaam te leren houden.

Bronnen

• YouTube — Ik was een "trans kind" — Erin Brewer