Gender: A Wider Lens aflevering 109 — het verdriet van een moeder

Over Gender: A Wider Lens en Rose

In deze aflevering van de podcast Gender: A Wider Lens spreken psychotherapeut Stella O'Malley en jeugdtherapeut Sasha Ayad met een gast die anoniem blijft en wordt aangeduid als Rose. Rose is moeder van twee jonge zonen en woont in de Verenigde Staten. Samen met haar partner, een vrouw, voedde zij haar kinderen op vanuit wat zij achteraf omschrijft als een geloof in genderidentiteit: het idee dat een kind geboren kan worden met een genderidentiteit die afwijkt van het geboortegeslacht. In augustus 2022 publiceerde zij in Pitt (Parents with Inconvenient Truths about Trans) het stuk True Believer, gevolgd door een tweede tekst getiteld A Return to Reality. Ook gaf zij een interview aan de Trigonometry-podcast, dat in februari 2023 verscheen.

Hoe een sociale transitie ontstond

Rose vertelt dat haar oudste zoon rond zijn vierde begon te vragen of hij een jongen of een meisje was. In plaats van hem te oriënteren op zijn biologische geslacht gaf zij een bewust open antwoord: sommige baby's met een penis kunnen zich vanbinnen een meisje voelen, en andersom. Niet veel later verklaarde haar zoon dat hij een meisje wilde zijn en met she/her aangesproken wilde worden. Rose en haar partner besloten dit te bevestigen, veranderden zijn naam en gingen over tot een sociale transitie. Toen later ook hun jongere zoon spontaan zei dat hij een meisje was, ontstond twijfel: zij vermoedden dat hij vooral zijn oudere broer wilde imiteren en dicht bij zijn ouders wilde staan.

Twijfel, experts en de ommekeer

Rose beschrijft hoe een steungroep en een gendertherapeut onmiddellijke bevestiging adviseerden. Volgens haar verklaarde de therapeut, zonder het kind ontmoet te hebben, het jongste kind voortaan met she/her aan te duiden, en waarschuwde voor een hechtingsstoornis bij niet-bevestigen. Rose ervoer dit eerder als politieke programmering dan als therapie. Geholpen door het hechtingsgerichte ontwikkelingsmodel van Gordon Neufeld en door een gesprek met een andere moeder besloten zij de sociale transitie van beide zonen terug te draaien. Zij beschrijft een periode van diepe wanhoop en het gevoel een geloofssysteem te verlaten, met sociale druk die twijfel ontmoedigde.

Een bredere blik op kind, ouder en ontwikkeling

Toen Rose haar oudste zoon vertelde dat een jongen geen meisje kan worden en dat ze teruggingen naar zijn oorspronkelijke naam, was zijn reactie volgens haar vooral opluchting: hij legde een last neer die hij naar haar idee nooit had moeten dragen. Zij benadrukt dat één enkele uitspraak van een kind een hele keten in gang kan zetten, en dat het de verantwoordelijkheid van volwassenen is om te leiden. O'Malley en Ayad plaatsen het verhaal in een breder kader: zij bekritiseren een uitsluitend medische benadering en pleiten voor aandacht voor psychologische, sociale en culturele factoren. Rose vergelijkt opvoeden met tuinieren in plaats van beeldhouwen, en sluit af met de gedachte dat goede bedoelingen en latere inzichten naast elkaar kunnen bestaan, en dat de weg vooruit soms met een gebroken hart gaat.

Bronnen

• YouTube — Gender: A Wider Lens aflevering 109 — het verdriet van een moeder