Helen Joyce over genderideologie op scholen — Free Speech Nation 2024
Helen Joyce, directeur bij de genderkritische organisatie Sex Matters en auteur van het boek Trans, bespreekt met Andrew Doyle het nieuwe modelbeleid voor scholen rond genderidentiteit. Ze legt uit waarom scholen ouders moeten informeren wanneer kinderen hun geslacht op school willen veranderen. Een praktisch en beleidsmatig gesprek over hoe scholen het beste kunnen omgaan met gendervragen bij leerlingen.
Over Helen Joyce
Helen Joyce is directeur belangenbehartiging bij de genderkritische organisatie Sex Matters en auteur van het boek Trans. In dit gesprek met Andrew Doyle bij Free Speech Nation bespreekt zij een nieuw modelbeleid dat Sex Matters voor scholen heeft opgesteld. Dat modelbeleid moet leerkrachten houvast geven bij vragen rond kinderen die met hun geslacht worstelen, en bij kwesties zoals het gebruik van voornaamwoorden.
Het schoolbeleid en de overheidsrichtlijn
Joyce legt uit dat scholen al lang om duidelijke richtlijnen vragen. De vorige Britse regering werkte jaren aan een conceptrichtlijn en publiceerde die voor consultatie, maar de uitslag werd kort voor een vervroegde verkiezing niet meer openbaar gemaakt en ligt nu bij het ministerie van Onderwijs (DFE). Volgens haar erkende die conceptrichtlijn dat jongens en meisjes verschillen en dat een kind niet van geslacht verandert: jongens mogen niet in de meisjesruimtes of bij de meisjessport, en omgekeerd. Het knelpunt bleef de vraag of je een jongen als meisje mag aanspreken, of andersom.
Voornaamwoorden, veiligheid en sekseregels
Veel scholen zijn volgens Joyce gaan socialiseren in de gewenste rol: ze gebruiken de voornaamwoorden en namen die het kind verkiest. Zij wijst erop dat dit een psychologische ingreep is en dat het Cass-onderzoek dat ook benoemde. Haar kernpunt is dat scholen met kinderen werken, dat iedereen een sekse heeft en dat sekseregels altijd een reden hebben, vaak om kinderen veilig te houden. Wie een jongen tot de meisjesruimte toelaat, schendt volgens haar de wettelijke plicht om meisjes aparte ruimtes te bieden en raakt verstrikt in een tegenstrijdigheid: een kind een meisje noemen maar het tegelijk de meisjestoiletten ontzeggen. Organisaties als Stonewall en Mermaids hebben volgens haar onterecht gesteld dat het weigeren van toegang discriminatie zou zijn.
Ouders informeren en veiligheid op school
Joyce noemt het positief dat de statutaire richtlijn Keeping Children Safe in Education is afgerond. Eerder stond daarin dat een LGBT-kind op zichzelf geen veiligheidsrisico vormt, maar zij maakt onderscheid: seksuele orientatie is geen risico op zich, terwijl genderdistress dat volgens haar vrijwel altijd wel is. Een kind dat ongelukkig is met zijn sekse kan online naar middelen zoeken, met vreemden praten of willen binden. Dat hoort een school met de ouders te bespreken, in plaats van het juist voor hen verborgen te houden. Ze haalt aan dat een leerkracht naar verluidt werd opgedragen de gewenste naam wel te gebruiken maar niet op het rapport te zetten, wat de leerkracht ethisch in de knel brengt. Ze verwijst ook naar het Cass-onderzoek, dat volgens haar de bewering ontkrachtte dat kinderen zichzelf iets aan zouden doen als hun gewenste namen niet worden gebruikt, en bekritiseert het gebruik van die angst om ouders onder druk te zetten. Ten slotte pleit zij ervoor dat het ministerie scholen een modelbeleid en juridische rugdekking geeft, zodat duidelijk is wat scholen mogen doen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.