Helen Joyce — de waarheid over trans en waarom geslacht telt (The Spectator)
Helen Joyce, auteur van het boek "Trans: When Ideology Meets Reality", legt in dit Spectator-interview uit waarom biologisch geslacht fundamenteel telt
Over Helen Joyce
In dit Spectator-interview met Winston Marshall spreekt Helen Joyce, auteur van het boek Trans, over de vraag waarom biologisch geslacht volgens haar fundamenteel telt. Joyce heeft een PhD in wiskunde en werkte als journalist bij The Economist; ten tijde van het gesprek is ze met verlof daar en actief bij de campagnegroep Sex Matters, opgericht samen met onder anderen Maya Forstater. Ze stelt dat een vrouw iemand is die als vrouwelijk werd verwekt en zo opgroeide, en dat een man die zich vrouw voelt daarmee geen vrouw wordt. Het onderscheid tussen geslacht en gender vormt de rode draad: geslacht beschrijft volgens haar de reproductieve rol en het bijbehorende lichaamsplan, terwijl gender verwijst naar sociale rollen en verwachtingen waarin mensen worden gesocialiseerd.
Genderdysforie en sociale invloed
Joyce omschrijft genderdysforie als het diep ongemak met het eigen geslacht, maar betoogt dat dit ongemak iemand niet tot lid van het andere geslacht maakt. Ze ziet de sterke recente toename onder jongeren als grotendeels sociaal gevormd en vergelijkt het met de manier waarop anorexia zich volgens onderzoekers via media verspreidde, met Hongkong als voorbeeld waar het aantal gevallen sterk steeg nadat zelfuithongering breed werd gerapporteerd. Ze wijst op het boek Irreversible Damage van Abigail Shreier over jonge meisjes en verwijst naar het idee van een "psychische epidemie". Ook benoemt ze de samenhang tussen gendernonconform gedrag in de jeugd en later homoseksueel zijn, en stelt dat vroege transitie dat proces kan afsnijden.
Klinieken, organisaties en wetgeving
Het gesprek behandelt de organisatie Mermaids en het aftreden van trustee Jacob Breslow, de Tavistock-kliniek die volgens de tussenrapportage van kinderarts Hilary Cass te overbelast en te eenzijdig werkte en zou sluiten, en de vele bijkomende problemen (zelfbeschadiging, autisme, depressie, misbruik) bij de behandelde kinderen. Joyce bespreekt ook de Equality Act 2010 en het verschil tussen de beschermde kenmerken geslacht en "gender reassignment", waarbij volgens haar instellingen ten onrechte aannemen dat iemands geslacht juridisch verandert. Verder gaat het over zelf-identificatie in Schotland en Ierland en over de Gender Recognition Act.
Veiligheid, gevangenissen en taal
Joyce verdedigt gescheiden voorzieningen voor vrouwen op grond van veiligheid, waardigheid en privacy, en wijst op het verschil in lichaamskracht en in geweldspatronen tussen mannen en vrouwen. Bij gevangenissen betoogt ze dat een groot aandeel mannelijke gedetineerden die zich als vrouw identificeren een zedenmisdrijf heeft begaan, en dat het toelaten van mannen in vrouwengevangenissen risico's oplevert; ze pleit voor aparte vleugels in plaats daarvan. Tot slot bespreekt ze waarom dit onderwerp zo fel ligt: volgens haar staat er een tegenstelling met de werkelijkheid centraal, die alleen overeind blijft door taal te controleren en critici het zwijgen op te leggen. Ze sluit af met haar eigen ervaring dat haar boek geen Amerikaanse uitgever of audioboekproducent vond.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.