Mijn verhaal over Rapid Onset Gender Dysphoria — Helena Kerschner
Helena Kerschner deelt haar persoonlijke verhaal als een levend voorbeeld van wat onderzoekers Rapid Onset Gender Dysphoria (ROGD) noemen — de plotselinge
Over Helena Kerschner
Helena Kerschner vertelt in deze korte video haar eigen verhaal. Ze beschrijft zichzelf als een levend voorbeeld van wat onderzoekers Rapid Onset Gender Dysphoria (ROGD) noemen: het plotseling ontstaan van genderdysforie, vaak bij tieners zonder eerdere voorgeschiedenis. Helena vertelt haar verhaal vanuit het perspectief van iemand die inmiddels gedetransitioneerd is — dat wil zeggen dat ze haar trans-identiteit heeft losgelaten. Juist door die terugblik herkent ze veel van wat het onderzoek naar ROGD beschrijft in haar eigen ervaring en in die van leeftijdsgenoten die ze kende op de middelbare school en op de universiteit.
Geen voortekenen in de kindertijd
Wanneer Helena terugkijkt op zichzelf als kind, ziet ze geen aanwijzingen dat ze ooit als trans zou gaan leven of een jongen zou willen worden. Ze was naar eigen zeggen geen uitgesproken tomboy en had als kind geen genderdysforie. Integendeel: ze keek ernaar uit om jurken te dragen en was blij met kleine make-upsetjes die ze met kerst kreeg. Er was volgens haar dus geen vroeg signaal dat haar latere identiteit aankondigde. De verandering kwam pas rond haar vijftiende, en die voltrok zich volgens haar heel snel — precies het patroon dat de term "rapid onset" beschrijft.
De rol van online gemeenschappen
Helena legt de wortels van haar ommekeer bij het opgaan in online gemeenschappen, in het bijzonder Tumblr, en het tegelijk afstand nemen van vrienden en leeftijdsgenoten in het echte leven. In die online omgeving draaide volgens haar alles voortdurend om social justice en om gender. Ze beschrijft hiërarchische manieren om naar mensen te kijken, waarin het als slecht werd gezien om een cis, niet-trans, hetero, witte meid te zijn — precies wat zij zelf was. Ze voelde sterk dat dit destijds als verkeerd werd ervaren.
Hoe het zich opbouwde
Volgens Helena kwam alles samen: de invloed van die online gemeenschappen, haar bestaande mentale problemen, een negatief lichaamsbeeld en sterke sociale onzekerheid. Die combinatie leidde er volgens haar toe dat ze zich aanvankelijk als non-binair ging identificeren. Over een periode van enkele jaren groeide dat geleidelijk uit tot een volledige trans-identiteit. Toen ze later het onderzoek naar ROGD voor het eerst las — nadat ze al gedetransitioneerd was — herkende ze veel van de bevindingen, waaronder de hoge mate van depressie, angst en zelfbeschadiging die ze zowel bij zichzelf als bij veel jonge mensen om haar heen had gezien. Daarom vindt ze het jammer dat het idee van rapid onset zo omstreden is; in haar ogen sluit het nauw aan bij wat zij en anderen werkelijk hebben meegemaakt.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.