Helena Kerschner getuigt bij Ohio SAFE Act-hoorzitting als detransitioner

Over Helena Kerschner

In deze video legt Helena Kerschner getuigenis af tijdens de tweede hoorzitting over Ohio House Bill 454, ook bekend als de SAFE Act (Save Adolescents From Experimentation). Ze beschrijft zichzelf als een 23-jarige gedetransitioneerde vrouw die zich gedurende ongeveer vijf jaar in haar adolescentie en jongvolwassenheid als transgender identificeerde. Ze benadrukt dat ze enkel voor zichzelf spreekt en geen organisatie vertegenwoordigt. Kerschner steunt het wetsvoorstel omdat het volgens haar adolescenten zoals zij ooit was zou beschermen tegen onomkeerbare medische ingrepen voordat ze de kans krijgen volwassen te worden en zichzelf op een complexere manier te begrijpen.

Een verandering in wie zich aandient

Kerschner wijst op een verschuiving in de demografie van mensen met genderdysforie. Waar dit voorheen overwegend biologisch mannelijke personen betrof, vormen volgens haar tegenwoordig adolescente meisjes de grootste groep die zich als transgender identificeert. Zij was zelf een van die meisjes. Ze noemt het gender-affirmatieve protocol voor adolescenten, met onder meer puberteitsremmers, cross-sekse-hormonen en operaties zoals dubbele mastectomie, onomkeerbaar, en wijst op risico's zoals onvruchtbaarheid en gezondheidsklachten samenhangend met hormonale onbalans. Ze stelt dat veel van deze tieners een voorgeschiedenis hebben van trauma en bijkomende psychische problemen die door deze behandelingen verergerd kunnen worden.

Haar eigen ervaring

Kerschner vertelt dat ze als brugklasser een donkere periode doormaakte met ernstige depressie, een eetstoornis, zelfbeschadiging en sociaal isolement. Ze zocht haar toevlucht tot online gemeenschappen, waar volgens haar een sterke nadruk lag op genderidentiteit en waar boodschappen circuleerden als: als je je lichaam niet mooi vindt, is dat een teken dat je trans bent. De positieve reacties die ze kreeg bij het uitproberen van een nieuwe naam en voornaamwoorden interpreteerde ze als bevestiging. Ze beschrijft hoe haar schooldecaan en schoolpsycholoog haar wens om te transitioneren bevestigden, en hoe haar moeder te horen kreeg dat Kerschner zelfmoord zou kunnen plegen als ze niet werd bevestigd. Haar ouders gingen hier niet in mee. Pas na haar achttiende kreeg ze in een kort consult bij Planned Parenthood testosteron voorgeschreven, naar eigen zeggen in een hoge dosering. Ze beschrijft hospitalisaties en psychologische klachten in die periode, die verdwenen toen ze met de testosteron stopte. Ze zegt medische dossiers van dit alles te hebben.

Haar pleidooi aan de commissie

In de vragenronde gaat Kerschner in op de kwaliteit van bestaande detransitie-cijfers, die volgens haar het werkelijke aantal onderschatten omdat veel detransitioners de genderkliniek simpelweg verlaten. Ze benoemt sociale media als terugkerende factor in de verhalen van detransitioners. Op de vraag naar haar authentieke zelf antwoordt ze dat mensen hun authentieke zelf leren kennen door het verloop van hun leven, en dat het gevaarlijk is om jongeren te vertellen dat dat zelf elders te vinden is. Ze roept de commissie op het politieke opzij te zetten, oog te hebben voor het menselijke aspect, en te erkennen dat een kind of tiener niet kan instemmen met levenslange gevolgen.

Bronnen

• YouTube — Helena Kerschner getuigt bij Ohio SAFE Act-hoorzitting als detransitioner