Dr. Hilary Cass over het Cass-rapport 2024
Dr. Hilary Cass licht haar baanbrekende rapport toe over jeugdgenderzorg in Engeland, dat concludeerde dat de wetenschappelijke basis voor genderbevestigende behandelingen bij jongeren onvoldoende is. Ze bespreekt haar bevindingen, de reacties van de medische gemeenschap en wat het rapport betekent voor de toekomst van genderzorg voor minderjarigen in het Verenigd Koninkrijk en daarbuiten.
Over Dr. Hilary Cass en het rapport
In dit Engelstalige interview licht de Britse kinderarts Dr. Hilary Cass haar rapport toe over de genderzorg voor minderjarigen onder de 18 in Engeland. Volgens haar onderzoek zijn deze jongeren in de steek gelaten door een gebrek aan onderzoek en door opvallend zwak bewijs voor medische ingrepen. De kernconclusie vat ze samen in een enkele zin: voor de meeste jongeren is een medisch traject niet de beste manier om hun genderverwante leed te begeleiden. Cass benadrukt dat een kind als geheel mens gezien moet worden en niet uitsluitend door de bril van zijn of haar genderidentiteit.
Een veranderde groep jongeren
Cass beschrijft hoe de groep die zich meldt sterk is veranderd. Zo'n vijftien jaar geleden zag de dienst ongeveer vijftig overwegend bij de geboorte als jongen geregistreerde kinderen. In de afgelopen tien jaar is dat omgeslagen naar meer dan drieduizend jongeren, voornamelijk bij de geboorte als meisje geregistreerd, die zich in hun vroege tienerjaren melden, vaak met complexe bijkomende problemen. Volgens Cass zijn problemen als angst, depressie of een mogelijk niet-gediagnosticeerde autismespectrumstoornis vaak niet goed aangepakt. Door wat zij de toxiciteit van het debat noemt, werden deze jongeren door lokale diensten te snel doorverwezen naar de gespecialiseerde genderdienst, waar ze achter aan een lange wachtlijst belandden.
Puberteitsremmers en gebrek aan bewijs
Op de vraag of er bewijs is dat puberteitsremmers veilig te gebruiken zijn, antwoordt Cass dat dat goede bewijs er op dit moment niet is. De middelen zijn wel veilig bij een andere groep kinderen, namelijk kinderen die te vroeg in de puberteit komen, en ze worden ook bij bepaalde vormen van kanker bij volwassenen gebruikt. Het stilleggen van de puberteit is echter een nieuw gebruik, waarvan de langetermijngevolgen voor de hersenontwikkeling onbekend zijn. Ook is onduidelijk of het de ontwikkeling van iemands gender en psychoseksuele ontwikkeling verandert. Cass legt uit dat het team begon met een klinische studie, maar dat de praktijk afweek van het bewijs toen men routinematig ging voorschrijven voordat de resultaten beschikbaar waren, en aan een bredere groep. Uit de studieresultaten bleek dat sommige jongeren verbeterden, maar anderen verslechterden.
Druk, wachtlijsten en de weg vooruit
Cass wijst erop dat een levensveranderende behandeling werd gegeven zonder te weten wat er met deze jongeren in hun volwassenheid gebeurt; de follow-up ontbrak. In het interview klinkt ook het verhaal van een transvrouw die vier jaar op wachtlijsten stond en die periode als de donkerste in haar leven beschrijft. Cass noemt dat hartverscheurend en benadrukt dat clinici uit alle vakgebieden moeten beseffen dat zij wel degelijk overdraagbare vaardigheden hebben om deze jongeren te helpen. Voor een kleine groep blijft een medisch traject de juiste weg. Ze uit zorgen over private klinieken die niet het door haar aanbevolen niveau van beoordeling bieden. Op de vraag of dit een medisch schandaal is, zegt ze dat het oordeel daarover aan anderen is; zelf richt ze zich op een holistisch pakket aan zorg en op het verbeteren van de onderzoeksbasis. De NHS laat weten lokale leiders te hebben gevraagd te pauzeren met eerste afspraken bij volwassen genderklinieken voor jongeren onder de 18.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.