Baroness Hilary Cass — ouders moeten worden betrokken bij gendertransitie van kinderen
Baroness Hilary Cass bespreekt nieuwe NHS-richtlijnen die bepalen dat ouders standaard betrokken moeten worden bij beslissingen over de gendertransitie
Over Hilary Cass
In dit interview reageert kinderarts Baroness Dr. Hilary Cass op nieuwe richtlijnen voor scholen over genderidentiteit. Cass is de deskundige die het onafhankelijke onderzoek leidde naar de zorg rond genderidentiteit voor jongeren onder de 18. Ze noemt zich in grote lijnen positief over de richtlijnen, al benadrukt ze dat richtlijnen opstellen voor scholen ingewikkelder is dan voor de NHS, omdat er meer botsende factoren meespelen. Ze is vooral blij dat de richtlijnen onderstrepen hoe belangrijk het is om bij jonge kinderen extra voorzichtig te zijn.
Voorzichtigheid bij jonge kinderen
Volgens Cass bestaat het risico dat een vroege transitie een kind vastzet op een levenslang traject dat misschien niet bij dat kind past. Ze legt uit dat er altijd al een heel klein aantal kinderen is geweest dat van jongs af aan zegt het andere geslacht te zijn en dat blijft volhouden tot in de volwassenheid. Maar zelfs onder die kinderen groeit de grote meerderheid eroverheen; sommigen worden later homoseksueel, anderen blijven gendernonconform of laten het helemaal achter zich. Ze waarschuwt tegen het in hokjes plaatsen van kinderen: een meisje dat met trucks speelt, wordt daarmee niet automatisch een trans jongen, maar misschien een auto-ingenieur. Vroeg klinisch advies helpt ouders vaak inzien dat dit gedrag normaal en gangbaar is.
De rol van ouders en scholen
Cass vindt het cruciaal dat scholen zich richten op het betrekken van ouders, behalve in uiterst zeldzame gevallen waarin het kind daardoor in gevaar zou komen. Tijdens haar onderzoek zag ze dat kinderen regelmatig sociaal werden getransitioneerd zonder medeweten of toestemming van ouders, terwijl die ouders vaak belangrijke informatie hadden, bijvoorbeeld over een trauma. Bij heel jonge kinderen is het volgens haar vrijwel ondenkbaar dat ouders niet weten dat hun kind vragen heeft over gender. Ook in het voortgezet onderwijs pleit ze voor klinisch advies, omdat deze jongeren vaak complexe behoeften hebben, bijvoorbeeld neurodivergentie of moeilijke gezinssituaties. Ze adviseert flexibiliteit te bewaren, zodat niemand vastloopt in een positie waar je niet meer op terug kunt komen. Vooral kinderen die in stealth leven, waarvan niemand weet dat ze het andere biologische geslacht hebben, baren haar zorgen vanwege de angst om ontdekt te worden.
Biologie, gender en de puberteitsremmer-trial
Op de vraag of je je biologische geslacht kunt veranderen, beaamt Cass dat dit niet kan, maar dat sommige mensen zich nooit comfortabel voelen in hun biologische geslacht. Ze ziet kenmerken als een mix van biologie, psychologie en sociale omgeving en vindt de semantiek minder belangrijk dan de vraag wat klinisch en maatschappelijk gedaan kan worden om deze mensen zo comfortabel mogelijk te laten leven. Over de klinische trial met puberteitsremmers zegt ze dat het team behoort tot de beste academici die ze kent. Omdat jongeren jarenlang is verteld dat puberteitsremmers veilig en essentieel zouden zijn, vindt ze dat een verbod zonder onderzoek hen naar onveilige, ongereguleerde bronnen in het buitenland drijft. De deelnemers worden volgens haar strenger gemonitord dan ooit, op botgezondheid, cognitieve en psychologische effecten, en bij tekenen van significante schade zou de behandeling worden gestopt.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.