Irreversible Damage: documentaire over de transgendertrend
Documentaire gebaseerd op het werk van Abigail Shrier over de snelle toename van transgenderidentificaties bij jonge meisjes en de gevolgen daarvan.
Over Abigail Shrier
Dit gesprek brengt journalist en schrijver Abigail Shrier samen met een interviewer die zichzelf omschrijft als iemand die als kind worstelde met genderdysforie. Shrier vertelt dat ze oorspronkelijk niet van plan was over dit onderwerp te schrijven. Aanleiding was een stuk dat ze schreef over wetten in Californië en New York die straffen verbinden aan het verkeerd aanspreken van iemand, waarbij ze betoogde dat dit in strijd is met de Amerikaanse grondwet. Een lezer schreef haar daarna over haar dochter, een meisje zonder voorgeschiedenis van genderdysforie, dat in deze ontwikkeling verstrikt raakte. Toen Shrier merkte dat journalisten het onderwerp niet wilden oppakken, besloot ze het zelf te onderzoeken en ontdekte dat het verschijnsel door het hele land speelde.
Plotselinge genderdysforie bij meisjes
Shrier richt haar boek bewust op meisjes. Volgens haar gaat het bij deze groep om een atypische vorm van genderdysforie: ze wordt gedomineerd door een demografie die historisch gezien zelden genderdysforie kende en geen vroege voorgeschiedenis ervan heeft. Ze beschrijft het als een verschijnsel dat zich snel via sociale media verspreidt, waarbij vooral meisjes met bestaande angst en depressie te horen krijgen dat ze eigenlijk een jongen zijn als ze niet aan vrouwelijke stereotypen voldoen. Beiden bekritiseren juist het terugvallen op rigide stereotypen over wat een vrouw is. Shrier benadrukt dat dit volgens haar vooral gaat over ongemak met het eigen lichaam, niet over de wens om man te worden: de meeste meisjes streven geen falloplastiek na en deze groep is volgens haar grotendeels aseksueel.
Testosteron, angst en een fragiele generatie
In het gesprek komt naar voren dat testosteron, een gecontroleerde stof, een gevoel van euforie kan geven en angst kan onderdrukken. Daardoor voelen meisjes zich soms beter dan in tijden, wat zij volgens Shrier opvatten als bevestiging dat hun probleem in hun lichaam zat, terwijl het in feite hun onderliggende mentale klachten tijdelijk dempt. Beiden plaatsen dit in een bredere zorg over wat zij de meest fragiele generatie ooit noemen, waarin angst, depressie en medicalisering een grote rol spelen. Shrier verwijst hierbij naar therapeut Stella O'Malley, die volgens haar een video maakte over de manier waarop er met kinderen over angst wordt gepraat. Ook bespreken ze de rol van antidepressiva en antipsychotica.
School, ouders en detransitie
Shrier beschrijft dat sommige leerkrachten school zien als veilige haven en het thuis als onveilig, en daardoor ouders ondermijnen. Ze noemt voorbeelden van schoolpresentaties die voorafgingen aan de eerste gedachten over een transgenderidentiteit, en wijst op plannen rond schoolgezondheidsklinieken in de regio Los Angeles. Beiden bespreken detransitioners die zich eerst aangemoedigd voelden en later spijt kregen, waarbij hormonen en operaties vaak werden vergoed maar de weg terug duur en moeilijk bleek. De interviewer noemt het verhaal van Walt Heyer. Ook wordt gewezen op het risico dat jongeren die zich online als trans aankondigen, in contact komen met volwassenen met verkeerde bedoelingen. Tot slot adviseert Shrier ouders om dochters van sociale media te houden, grenzen te stellen en het normale van de adolescentie te benadrukken, inclusief het openhouden van de mogelijkheid om later kinderen te krijgen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.