Jamie Reed over medisch misbruik in genderklinieken bij Allie Beth Stuckey
In dit uitgebreide gesprek bij Allie Beth Stuckey bespreekt Jamie Reed hoe het systeem rondom genderklinieken voor kinderen zo in elkaar zit dat misbruik
Over Jamie Reed
Jamie Reed werkte bijna vijf jaar in een pediatrisch transgendercentrum, verbonden aan een ziekenhuis in St. Louis, Missouri. In dit gesprek bij Allie Beth Stuckey (Relatable) vertelt ze hoe ze van overtuigd aanhanger van geslachtsbevestigende zorg veranderde in iemand die zich verzet tegen medische transities bij kinderen. Tegenwoordig is ze directeur van de Courage Coalition, een groep van vooral homoseksuele en lesbische volwassenen die de huidige praktijk van pediatrische gendergeneeskunde wil stoppen. Aan tafel zit ook Bernadette, jurist en voorzitter van de Child and Parental Rights Campaign, die ouders bijstaat in rechtszaken.
Een verschuivende patiëntenpopulatie
Reed begon in 2018 en vertrok rond 2023. In die periode groeide de instroom van vier à vijf kinderen per maand naar bijna zestig nieuwe kinderen per maand. Ook de groep zelf veranderde sterk: aanvankelijk waren het vooral jonge, vrouwelijk overkomende jongens van wie de ouders zich zorgen maakten, later overwegend tienermeisjes (zo'n 70 tot 80 procent) die kampten met ernstige psychische problemen en snel medische ingrepen wilden, zoals testosteron of operaties. De meeste patiënten waren 14 tot 16 jaar, al zag de kliniek soms kinderen vanaf drie jaar. Volgens Reed ontbrak het centrum aanvankelijk aan protocollen en interne richtlijnen.
Hoe de besluitvorming verschoof
Reed beschrijft hoe kinderen in de praktijk zelf de regie kregen. Endocrinologen verwezen naar de ggz-behandelaars, die op hun beurt stelden: als het kind zegt trans te zijn, dan is het kind trans. Ouders vertrouwden op beide professionals, en uiteindelijk gaven die in feite het recept aan het kind. Ze legt uit dat het oorspronkelijke, op de Nederlandse aanpak gebaseerde protocol uitging van puberteitsremmers vanaf Tanner-stadium 2, gevolgd door cross-sekse hormonen. Reed plaatst grote vraagtekens bij het uitstellen van de puberteit, omdat die volgens haar nodig is voor de lichamelijke en intellectuele ontwikkeling, waaronder het kunnen overzien van gevolgen. Waar in het begin nog werd gesproken over "watchful waiting", kwamen kinderen later al volledig sociaal getransitioneerd binnen, vaak voordat ze ooit een hulpverlener hadden gezien.
Schade, klokkenluiden en bredere context
Reed vertelt dat ze als coördinator van de intake een overzicht had dat artsen misten: ze zag kinderen verdwijnen, desisteren, detransitioneren of verder achteruitgaan. Ze noemt concrete voorbeelden van schade en stelt dat ze probeerde een ernstig voorval als adverse outcome te melden, maar dat haar dat werd ontraden. Ook beschrijft ze emotionele druk op ouders en zegt ze dat clinici tegenover de wetgever ontkenden dat operaties met minderjarigen werden besproken, terwijl dat volgens haar wel gebeurde. Na haar vertrek besloot ze, gesteund door juridische bijstand, naar buiten te treden. Haar echtgenote Roxy, die als volwassene transitioneerde, is volgens Reed inmiddels gestopt met testosteron. Bernadette schetst daarnaast zaken rond scholen die kinderen buiten ouders om sociaal lieten transitioneren en rond jeugdbescherming. Beiden benadrukken dat dit volgens hen geen links-rechtskwestie is maar een mensenrechtenkwestie, en dat ze ouders aanraden hun rechten niet uit handen te geven.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.