Hoe de journalistiek faalde bij jeugdtransitie — Jesse Singal
Jesse Singal is een Amerikaanse journalist die al vroeg kritisch schreef over de berichtgeving rondom jeugdtransitie.
Over Jesse Singal
Jesse Singal is een Amerikaanse journalist en mede-presentator van de podcast Blocked and Reported. In deze lezing, gehouden tijdens een conferentie, bespreekt hij hoe de journalistiek volgens hem tekortschoot in de berichtgeving over genderzorg voor jongeren. Hij plaatst zijn verhaal nadrukkelijk in de bredere context van een journalistiek die in crisis verkeert: door het wegvallen van het oude financieringsmodel zijn veel verslaggevers ontslagen en is grondige verslaggeving duur en zeldzaam geworden. Singal benadrukt dat hij zijn werk als een voorrecht ziet.
Wat de wetenschap volgens hem wel en niet zegt
Met genderzorg voor minderjarigen doelt Singal op puberteitsremmers, hormonen en chirurgie bij jongeren met genderdysforie. Hij stelt dat het geheel van het onderzoek methodologisch zo zwak is dat we eenvoudigweg niet weten of de voordelen opwegen tegen de risico's en onzekerheden. Hij benadrukt daarbij expliciet dat dit niet hetzelfde is als zeggen dat de behandelingen niet werken of schade veroorzaken; het punt is dat de bewijsbasis te wankel is om er conclusies aan te verbinden. Hij verwijst naar systematische reviews in onder meer Zweden, Finland, Noorwegen en, recenter, Engeland met de Cass-review, die volgens hem tot vergelijkbare conclusies kwamen en leidden tot beperkingen op de toegang tot deze zorg.
Het probleem van niet-ontkoppelen
Singal beschrijft hoe veel grote media dit onderwerp jarenlang behandelden als een non-discussie en deze zorg enthousiast promootten, terwijl critici werden weggezet als rechts of als naïef. Hij noemt als voorbeeld een formulering die bijna woordelijk in tientallen artikelen terechtkwam en de behandelingen omschreef als medisch noodzakelijk en op bewijs gebaseerd. Het kernprobleem noemt hij een "failure to decouple": de vraag of een kwetsbare groep met respect en waardigheid wordt behandeld, wordt verward met de aparte vraag of een behandeling werkt. Ter illustratie haalt hij twee oudere controverses aan: de paniek rond zogenoemde teruggevonden herinneringen en het debat over een intensieve chemotherapie met beenmergtransplantatie bij borstkanker. In beide gevallen raakte een wetenschappelijke vraag gepolitiseerd en deed de pers het volgens hem slecht, omdat kritiek werd gezien als stelling nemen tegen kwetsbare mensen.
Wie de norm wel doorbrak en welke druk er speelt
Singal wijst op meerdere oorzaken: de journalistiek is volgens hem ideologisch eenzijdiger geworden en steeds meer een veld voor welgestelde, hoogopgeleide nieuwkomers. Daarnaast wordt er volgens hem intense druk uitgeoefend door activistische groepen, die hij omschrijft als compromisloos. Hij noemt journalisten die volgens hem tegen de stroom in degelijk werk leverden en daarvoor publiekelijk werden aangevallen via open brieven. Tegelijk ziet hij dat de groep verslaggevers en redacties die kritischer berichten de laatste jaren groeit. Tot slot pleit hij voor een basishouding van scepsis tegenover alle bronnen, ook tegenover persberichten en standpunten van beroepsorganisaties, en wijst hij op het gebrek aan statistische kennis bij veel verslaggevers.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.