Moeten kinderen medisch transitioneren? — Jesse Singal (ReasonTV)
Jesse Singal bespreekt bij ReasonTV of medische transitie voor kinderen gerechtvaardigd is op basis van het beschikbare wetenschappelijke bewijs.
Over Jesse Singal
Jesse Singal is journalist en schrijft al jaren over jeugd-gendergeneeskunde, onder meer voor The Atlantic, The Dispatch en zijn Substack. In deze aflevering van de ReasonTV-podcast "Just Asking Questions", met presentatoren Zach Weissmueller en Liz Wolfe, bespreekt hij of kinderen medisch zouden moeten transitioneren en wat het beschikbare wetenschappelijke bewijs daarover zegt. Aanleiding is de Cass Review, het uitgebreide onderzoek dat de Engelse NHS liet uitvoeren naar genderzorg voor jongeren en dat op 10 april verscheen.
De Cass Review en het bewijs
Volgens Singal concludeert de Cass Review, geschreven door Hilary Cass, dat moderne genderbehandelingen voor jongeren berusten op opvallend zwak bewijs en dat er geen goed inzicht is in de langetermijnuitkomsten. Hij benadrukt dat dit dezelfde conclusie is als eerdere systematische reviews in Zweden en Finland, maar dat de Cass Review veel ambitieuzer was, met zeven of acht systematische reviews en interviews met ouders, kinderen en clinici. Na de publicatie stopte de NHS in Engeland met het routinematig voorschrijven van puberteitsremmers; ze blijven alleen beschikbaar binnen klinische studies. Singal bekritiseert de zwakke onderbouwing van invloedrijke studies, waaronder een grote, federaal gefinancierde studie waarin volgens hem vooraf aangekondigde uitkomstmaten zonder uitleg verdwenen.
Toestemming, leeftijd en zorgvuldige beoordeling
Een centraal thema is geïnformeerde toestemming. Singal vraagt zich af of een 12- of 14-jarige werkelijk kan overzien wat puberteitsremmers of hormonen betekenen voor vruchtbaarheid, seksuele functie en ontwikkeling. Hij wijst op de spanning dat puberteitsremmers juist vóór de puberteit worden gegeven, precies wanneer kinderen nog niet goed kunnen instemmen. Volgens hem is de samenstelling van de groep jongeren veranderd: waar het vroeger vaker om jongens ging, gaat het nu vaak om adolescente meisjes, soms met autisme, angst of intensief socialemediagebruik, zonder de lange voorgeschiedenis van genderdysforie die in het oorspronkelijke Nederlandse protocol gold. Hij pleit niet voor verbod, maar voor zorgvuldige, individuele beoordeling door een volwassene die niet aan één uitkomst gehecht is.
Media, activisme en richtlijnen
Singal stelt dat grote Amerikaanse media zoals CNN en NBC de Cass Review grotendeels negeren, terwijl ze activistische taal overnemen. Hij verwijst naar de Tavistock-kliniek, het boek "Time to Think" van Hannah Barnes en de rechtszaak van Keira Bell. Ook richtlijnen van organisaties als WPATH, de Endocrine Society en de American Academy of Pediatrics schieten volgens hem tekort. Hij prijst dat Florida een onafhankelijke systematische review liet uitvoeren door McMaster University, maar benadrukt dat hij vrijwel alle bestaande wetgeving te restrictief vindt. Zijn kernboodschap: de inzet is hoog, het bewijs is te zwak, en er is dringend behoefte aan betere data en eerlijke berichtgeving.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.