Jessi — detransitie na dertig jaar als trans man
Dit gesprek in de podcast Gender A Wider Lens is opmerkelijk — Jessi identificeerde zich dertig jaar als trans man en onderging medische behandelingen,
Over Jessi en de podcast
Dit gesprek komt uit de podcast Gender: A Wider Lens, gepresenteerd door psychotherapeut Stella O'Malley en jeugdtherapeut Sasha Ayad. Hun gast is Jessi, een 69-jarige vrouw die zichzelf omschrijft als butch lesbienne, separatiste, moeder en grootmoeder. Geboren in 1955 was Jessi al jong een uitgesproken activiste voor homorechten. Haar verhaal valt op omdat ze niet als tiener transitioneerde, maar als volwassene, en pas op latere leeftijd weer detransitioneerde. Daarmee vertegenwoordigt ze een groep die volgens de presentatoren zelden gehoord wordt: mensen die als volwassene begonnen en dertig jaar later de stap terug zetten.
Transitie als poging tot veiligheid
Jessi vertelt dat ze niet vanuit genderdysforie transitioneerde, maar omdat ze als zichtbare butch lesbienne haar leven moeilijk kon leiden. Ze raakte werk en woonruimte kwijt, werd bedreigd en meermaals fysiek en seksueel aangevallen. In 1985-1986 ontdekte ze dat transitie van vrouw naar man mogelijk was. Ze noemt het zelf een experiment: leven als man leek de bescherming en de mogelijkheden te bieden die ze als lesbienne miste. Bij het Ingersoll Gender Center in Seattle sprak ze met een lesbische counselor die destijds weinig kennis had over deze stap. Onder het Harry Benjamin-zorgmodel kreeg ze een verklaring voor hormoonbehandeling, waarin onder meer moest staan dat de transitie geen poging tot fraude was. In 1987 begon ze met testosteron.
Dertig jaar leven in transitie
Jessi spreekt liever over "leven in transitie" dan over transitioneren. Ze ging stealth door het leven, onder andere als vrachtwagenchauffeur in een door mannen gedomineerde wereld. Ze beschrijft de voortdurende angst om ontdekt te worden, bijvoorbeeld bij verplichte drugstests, en de gevaren die dat met zich meebracht. Door haar geringe lengte en haar manieren werd ze vaak voor een homoseksuele man aangezien. Ze bleef zich intussen als lesbienne identificeren en zette zich in voor LGBT-rechten in Portland en Seattle. Toch wilde ze er eigenlijk al jaren uit, maar wist niet hoe; ze voelde zich verplicht door te zetten. Gezondheidsproblemen, waaronder hartaanvallen in 2012, brachten haar op een dieptepunt.
Detransitie en de gevolgen voor het gezin
Een langdurige begeleiding door een counselor en de steun van haar partner Debbie vormden de aanzet tot detransitie. Een artikel uit The Stranger over detransitioners gaf Jessi voor het eerst een woord voor wat ze voelde en een weg naar buiten. Na haar pensionering rond 2020 detransitioneerde ze volledig. Jessi staat uitgebreid stil bij de gevolgen voor haar kinderen. Door een eerdere podcastaflevering ging ze terug naar haar oudste dochter om excuses aan te bieden na jaren van stilte. Ze noemt transitioneren met terugwerkende kracht een zelfgerichte stap die effect heeft op iedereen in iemands leven. Tegelijk benadrukt ze dat transitie voor sommige mensen wel de juiste keuze is, terwijl ze zorgen uit over jongeren die er volgens haar te lichtzinnig mee omgaan.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.