ROGD-ouder Jude: wil je liever een levende zoon of dode dochter?

Over Jude, ROGD-ouder

In deze Engelstalige video vertelt Jude, moeder van een tiener, hoe haar dochter zich op jonge leeftijd plotseling transgender verklaarde. ROGD staat voor "rapid onset gender dysphoria": een snel opkomende genderdysforie die zich vaak aandient bij jongeren zonder eerdere tekenen. Jude beschrijft haar eigen ervaring: een verhaal over een onverwachte aankondiging, een ziekenhuisopname en de druk die zij en haar man als ouders ervoeren. De video duurt enkele minuten en geeft het perspectief van een ouder die kritisch stond tegenover de affirmatieve aanpak.

Een plotselinge aankondiging

Jude vertelt dat haar dochter in deze periode steeds meer opging in online trans-websites; later vond zij in de browsergeschiedenis veel zoekopdrachten en bezoeken aan zulke sites. In oktober 2018 kondigde haar dochter via sociale media aan dat zij in werkelijkheid een jongen was, met de naam Josh. Op school zou zij die naam al langer gebruiken, en volgens haar dochter waren leraren en medeleerlingen daar steunend over. Jude zegt verbaasd te zijn geweest dat niemand van school contact met haar had opgenomen, terwijl zij regelmatig in gesprek was met de school vanwege de mentale problemen en de vele afwezigheid van haar dochter. Jude merkt op dat zij sceptisch was, mede omdat twee andere meisjes uit de toneelgroep van haar dochter ook zeiden jongens te zijn, en omdat haar dochter nooit eerder tekenen van genderdysforie had laten zien.

Opname en druk vanuit het ziekenhuis

In de week van de aankondiging vertelde haar dochter haar psychiater dat zij suïcidaal was, waarna opname volgde op een jeugdafdeling voor mentale gezondheid. De dienstdoende psychiatrisch arts dacht volgens Jude aan een borderline-persoonlijkheidsstoornis. Toen Jude de volgende dag op bezoek kwam, kreeg zij te horen dat zij nu een zoon had, met de mannelijke naam boven het bed. Jude beschrijft dat haar scepsis door het personeel werd afgewezen en dat zij en haar man, in het bijzijn van hun dochter, werden weggezet. Volgens haar verhaal vond er op de afdeling sterke druk plaats om de transgenderverklaring direct te aanvaarden.

"Een levende zoon of een dode dochter?"

De kern van Jude's getuigenis is de vraag die het ziekenhuispersoneel volgens haar stelde: of zij liever een levende zoon dan wel een dode dochter wilde. Zij vertelt dat haar werd gezegd dat zij moest accepteren dat zij nu een zoon had, anders zou haar dochter zichzelf iets aandoen. Jude plaatst hier een kanttekening bij: een dag na de opname werd zij gebeld om haar dochter op dagverlof mee naar huis te nemen, wat haar deed twijfelen aan hoe ernstig de zorgen over suïcidaliteit werkelijk waren. Tijdens een familiegesprek voelde zij zich bespot en zegt zij dat er weinig aandacht was voor de jarenlange mentale voorgeschiedenis van haar dochter. Het ziekenhuis drong volgens Jude aan op een verwijzing naar een endocrinoloog voor hormonen; haar dochter was zeventien. Jude en haar man weigerden, maar volgens haar ging het ziekenhuis toch over tot de verwijzing en noteerde het in de ontslagbrief dat de ouders ermee hadden ingestemd, terwijl dat niet zo was.

Bronnen

• YouTube — ROGD-ouder Jude: wil je liever een levende zoon of dode dochter?