Kathleen Stock: Feminisme tussen rechts en links
In deze lezing aan de University of Austin (UATX) bespreekt Kathleen Stock hoe feminisme verstrikt is geraakt in de strijd tussen rechts en links, met genderideologie als katalysator. Ze betoogt dat vrouwenrechten niet los kunnen worden gezien van biologische realiteit. Stock verloor haar leerstoel aan de Universiteit van Sussex na aanhoudende intimidatiecampagnes door trans-activisten.
Over Kathleen Stock
Kathleen Stock was achttien jaar lang hoogleraar filosofie aan de University of Sussex in het Verenigd Koninkrijk, met een specialisatie in fictie en verbeelding. Daarnaast beschouwde zij zichzelf als feminist en als lesbienne, en daarmee als onderdeel van de zogenoemde LGBT-gemeenschap. Naar eigen zeggen nam zij het mainstreamfeminisme aanvankelijk als vanzelfsprekend aan, totdat zij zich rond 2015 ging verdiepen in wat zij genderideologie noemt. Na aanhoudende intimidatie op de campus legde zij haar universitaire functie neer. In deze lezing aan de University of Austin (UATX) onderzoekt zij wat genderideologie betekent voor het feminisme.
Genderideologie en het idee van zelf-identificatie
Stock beschrijft hoe instellingen en organisaties in de Engelstalige wereld en Europa gingen spreken alsof het veranderen van je sekse letterlijk mogelijk is, niet alleen via operaties of hormonen, maar zelfs alleen door iets te zeggen. Centraal staat het idee van een innerlijke genderidentiteit die zou bepalen of iemand vrouw, man of non-binair is, los van de biologische sekse. Vanuit haar achtergrond in de filosofie van fictie ziet zij de uitspraak dat iemand van sekse verandert als deelname aan een fictie. Die fictie kan in beperkte gevallen zinvol zijn, maar volgens haar moet het onderscheid tussen fictie en werkelijkheid bewaard blijven. Ze wijst op het beleid van zelf-identificatie, waarbij toegang tot bijvoorbeeld vrouwenkleedruimtes, slaapzalen en vrouwengevangenissen wordt geregeld op basis van wat iemand zegt te zijn, met gevolgen die zij vooral schadelijk acht voor vrouwen en kinderen.
Feminisme tussen rechts en links
De kern van de lezing is een poging om de relatie tussen feminisme en genderideologie politiek te duiden. Stock verwerpt de simpele voorstelling dat genderideologie louter een product van links en feminisme zou zijn. In het Verenigd Koninkrijk werd veel van het beleid juist onder conservatieve regeringen ingevoerd, en het past volgens haar opvallend soepel in bedrijfsleven en HR-afdelingen. Tegelijk kwam veel van het verzet uit linkse hoek, zoals de vakbonden en de vrouwensector. Als alternatief draagt zij een verklaring aan waarin genderideologie een ontspoorde uitloper is van het liberalisme, met zijn nadruk op individualisme, vrije wil en zelfverwerkelijking, die zowel rechts als links doortrekt.
Twee feminismen die genderideologie afwijzen
Stock schetst twee stromingen die zichzelf feministisch noemen en genderideologie verwerpen. Het radicaal feminisme, geworteld in de tweede golf, benadrukt biologische sekseverschillen als bron van de onderdrukking van vrouwen en is kritisch op prostitutie, pornografie en commercieel draagmoederschap. De zogenoemde reactionaire of conservatieve feministen delen die kritiek op de commodificatie van vrouwenlichamen, maar staan positiever tegenover het traditionele gezin en zijn kritisch op de seksuele revolutie. Waar radicaal feministen de natuur als bedreigend voor vrouwen zien, beschouwen reactionaire feministen juist cultuur en technologie als verdacht. In de aansluitende vragenronde gaat Stock onder meer in op detransitioners, op wier moeilijke positie volgens haar dringend aandacht nodig is, op onderwijs over seksualiteit en op de rol van organisaties bij de verspreiding van dit beleid.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.