Keira Bell bij GBNews — detransitioneren en genderdysforie
In dit toegankelijke tv-interview bij GBNews met presentator Dan Wootton bespreekt Keira Bell haar rechtszaak tegen de Tavistock-kliniek, haar
Over Keira Bell
In dit interview bij GBNews spreekt presentator Dan Wootton met Keira Bell over haar ervaring met medische transitie en detransitie. Als veertienjarige ervoer ze volgens de inleiding sterke afwijzing van haar lichaam en identiteit en raakte ze ernstig depressief. Nadat ze tegenover een psycholoog had volgehouden dat ze een jongen wilde zijn, werd ze doorverwezen naar de Gender Identity Development Service van de Tavistock and Portman-kliniek in Londen. Daar werd ze, zo wordt in de uitzending gesteld, na enkele korte afspraken op een transitietraject gezet: puberteitsremmers op haar zestiende, testosteron op haar zeventiende en een dubbele borstamputatie op haar twintigste.
De rechtszaak tegen Tavistock
Vijf jaar na de start van het traject stopte Bell met testosteron en begon ze te detransitioneren. Ze spande een juridische procedure aan tegen de Tavistock and Portman NHS Trust om te voorkomen dat andere jongeren hetzelfde zouden doormaken. Volgens de inleiding gaf de High Court haar aanvankelijk gelijk, waarna NHS England aankondigde dat kinderen onder de zestien geen remmers meer zouden krijgen zonder rechterlijke toestemming. Die uitspraak werd later teruggedraaid en hoger beroep werd haar geweigerd. In de uitzending wordt opgemerkt dat haar zaak het onderwerp van puberteitsremmers internationaal op de kaart zette en dat onder meer auteur J.K. Rowling zich lovend over haar inzet uitliet. Bell zegt veel respect voor Rowling te hebben.
Genderdysforie als symptoom
In het gesprek beschrijft Bell genderdysforie als een symptoom van diepere problemen. Ze zegt niet te geloven dat iemand in het verkeerde lichaam wordt geboren en vindt het schokkend dat geen van de volwassenen om haar heen dat destijds leek op te merken. Ze wijst erop dat het niet alleen om seksualiteit gaat, maar ook om het gevoel er niet bij te horen en niet te voldoen aan de verwachtingen van de samenleving. Volgens haar speelt dit bij vrouwen en mannen van uiteenlopende achtergrond. Op de vraag of er meer onderzoek naar haar psychische situatie had moeten plaatsvinden, beaamt ze dat: er was naar haar zeggen te weinig aandacht voor wat zij doormaakte, terwijl haar gezinssituatie en worsteling met haar seksualiteit een rol speelden.
Onomkeerbare gevolgen
Bell vertelt dat de behandeling onomkeerbare gevolgen heeft gehad en dat haar leven daardoor een andere richting heeft gekregen. Ze noemt onder meer de gevolgen voor haar vruchtbaarheid, waarbij ze stelt dat ze als jonge tiener instemde met iets waarvan de volle reikwijdte haar niet duidelijk was. Ze zegt nog boos te zijn, maar ook te proberen vooruit te kijken en het een plek te geven. Over een leeftijdsgrens voor puberteitsremmers wil ze niet namens anderen spreken, omdat ze alleen vanuit haar eigen ervaring kan praten; wel zegt ze dat het wat haar betreft voor de meeste kinderen niet zou moeten worden toegestaan. Op de vraag wat ze ouders zou adviseren, geeft ze aan dat lastig te vinden omdat ze zelf geen ouder is, en dat ze hoopt op bredere veranderingen zodat kinderen geen schade meer oplopen. Aan het slot meldt Wootton dat de Tavistock Trust de afwijzing van Bells beroep bij het Supreme Court verwelkomde.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.