Dr. Kenneth Zucker — lezing over kinderen en adolescenten met genderdysforie
In deze academische lezing aan de McGill University geeft Dr. Kenneth Zucker een uitgebreid overzicht van zijn klinische en wetenschappelijke werk op het
Over Dr. Kenneth Zucker
Dr. Kenneth Zucker is een gecertificeerd kinderpsycholoog in Ontario, die in 1982 promoveerde aan de University of Toronto en daar hoogleraar psychiatrie is. Hij heeft volgens de introductie ruim veertig jaar ervaring met gendervariante en transkinderen en hun gezinnen. Zucker was voorzitter van de werkgroep genderdysforie voor de DSM-5 (2013) en is hoofdredacteur van het tijdschrift Archives of Sexual Behavior. In deze academische lezing aan de McGill University bespreekt hij vier actuele thema's uit zijn klinische en wetenschappelijke werk rond genderdysforie bij kinderen en adolescenten. De organisator benoemt vooraf dat het onderwerp sterke gevoelens oproept en nodigt het publiek uit tot een respectvolle dialoog waarin diverse stemmen, waaronder die van trans personen, ouders en mensen die hun transitie niet voortzetten, gehoord worden.
Ontwikkelingstrajecten bij kinderen
Zucker begint met basisbegrippen: genderidentiteit, genderrolgedrag en seksuele oriëntatie, en definieert genderdysforie als de stress die ontstaat wanneer iemands beleefde genderidentiteit niet overeenkomt met het bij de geboorte toegewezen geslacht. Vervolgens bespreekt hij follow-upstudies waarin kinderen met genderdysforie tot in de adolescentie en jongvolwassenheid worden gevolgd. In een groot deel van deze studies werd een meerderheid bij follow-up niet langer als genderdysfoor geclassificeerd; deze kinderen noemt hij "desisters", tegenover "persisters". Hij behandelt ook kritiek op dit onderzoek, zoals verschillen in meetmethoden en de vraag of de onderzochte kinderen wel aan de diagnostische criteria voldeden. Zucker bespreekt verder vroege sociale transitie voor de puberteit als een derde behandelvorm en stelt dat hij geen enkele aanpak boven de andere wil bevoorrechten zolang er meer gegevens nodig zijn.
Sekseratio en suïcidaliteit
Een tweede thema is de sterke toename van adolescenten die naar genderklinieken worden verwezen, een internationaal verschijnsel. Daarbij beschrijft Zucker een omslag in de sekseratio: waar vroeger meer bij de geboorte als jongen toegewezen jongeren werden gezien, ziet men sinds het midden van de jaren 2000 juist meer bij de geboorte als meisje toegewezen jongeren. Hij somt verschillende verklaringen op die in het veld circuleren, zonder zich aan één daarvan te binden. Bij het derde thema, suïcidaliteit, betoogt hij dat verwezen jongeren met genderdysforie verhoogde suïcidaliteit laten zien, maar dat dit ook geldt voor jongeren die om andere psychische redenen worden verwezen. Zijn punt is dat suïcidaliteit beoordeeld moet worden binnen de context van bredere emotionele en gedragsproblemen en niet in isolatie.
Rapid onset genderdysforie
Als laatste, kortere onderwerp bespreekt Zucker rapid onset genderdysforie (ROGD), een begrip dat opkwam na een publicatie van Lisa Littman in PLOS ONE, gebaseerd op ouderverslagen. Het gaat volgens de beschreven kenmerken om jongeren bij wie geen duidelijke tekenen van genderdysforie in de kindertijd zichtbaar waren en bij wie de klachten in de middelbareschoolleeftijd ontstaan, vaker bij bij de geboorte als meisje toegewezen jongeren. Zucker stelt dat dit fenomeen, als het werkelijk bestaat, klassieke ontwikkelingstheorieën over hoe genderidentiteit ontstaat ter discussie stelt en nieuwe theorievorming vraagt. Hij benoemt de felle en verdeelde reacties op Littmans paper. De organisator licht na afloop toe dat ROGD een sterk omstreden terrein is en kondigt een publieke vraag-en-antwoordsessie aan.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.