Dr. Kenneth Zucker — Q&A over kinderen en genderdysforie bij McGill
Na een lezing aan de McGill University over zijn decennia van klinisch werk met kinderen en adolescenten met genderdysforie, beantwoordt Dr.
Over Dr. Kenneth Zucker
Dr. Kenneth Zucker is een klinisch psycholoog met decennia ervaring in het werken met kinderen en adolescenten met genderdysforie. In deze Q&A, opgenomen na een lezing aan de McGill University, beantwoordt hij vragen uit het publiek. Hij vertelt dat hij in zijn loopbaan met meer dan tweehonderd mensen heeft gewerkt en talloze studenten en theses heeft begeleid. Zijn benadering is naar eigen zeggen ontwikkelingsgericht: hoe hij met een driejarige werkt verschilt sterk van hoe hij met een dertien- of achttienjarige werkt, omdat genderbeleving zich volgens hem in de loop van de tijd verder ontwikkelt en consolideert.
Sociale media en nieuwe verschijningsvormen
Op een vraag over de invloed van sociale media merkt Zucker op dat ouders van transgender adolescenten vaak vertellen dat hun kind opgaat in een bepaald deel van de internetwereld, terwijl andere kinderen zich juist in andere onderwerpen verliezen. Hij verwijst naar het werk van Lisa Littman over het begrip "sociale besmetting" en naar de vergelijking met subculturen rond eetstoornissen, maar noemt het een open vraag wat nu precies wat veroorzaakt. Hij beschouwt rapid-onset genderdysforie als een nieuw klinisch fenomeen. Volgens hem maakt een andere ontwikkelingsroute het gevoel van de jongere niet minder echt; het betekent alleen dat iemand er via een ander pad toe komt, en hij neemt het als clinicus even serieus als klassieke vroege genderdysforie.
Puberteitsremmers en het beoordelen van mentale gezondheid
Zucker vertelt dat hij in Toronto, in samenwerking met het Nederlandse team, in 1999 als eerste kliniek in Noord-Amerika systematisch puberteitsremmers ging gebruiken. Een van de Nederlandse criteria was een levenslange voorgeschiedenis van genderdysforie. Hij vraagt zich af wat je doet bij een kind bij wie de klachten pas drie maanden geleden begonnen: meteen remmers voorschrijven, of eerst een periode van exploratie inlassen? Hij schetst dat het Nederlandse model nu door sommigen als te conservatief wordt gezien vanwege de lange wachtlijsten en uitgebreide beoordelingen, terwijl er elders kinderen zijn die na een kort consult zonder grondige beoordeling remmers krijgen voorgeschreven. Bij de studie van Kristina Olson, wiens metingen hij waardeert, plaatst hij een methodologische kanttekening: de steekproef was niet representatief en er ontbraken metingen van vóór de sociale transitie, waardoor onduidelijk is of het mentale welzijn al goed was.
Holistische zorg, depressie en detransitie
Twee aanwezigen delen hun eigen ervaring met het informed-consentmodel, waaronder iemand die spijt heeft van de transitie en vertelt dat onderliggende depressie en angst niet eerst werden behandeld. Zucker benadrukt dat depressie soms secundair kan zijn aan genderdysforie, maar ook andere oorzaken kan hebben, en dat een holistische benadering nodig is waarin álle mentale-gezondheidsproblemen worden meegewogen. Hij uit zorgen over programma's die zeggen alleen naar genderdysforie te kijken en de rest aan de persoon zelf overlaten. Verder bespreekt hij verschillen in verwijzing tussen jongens en meisjes en wijst hij op het thema van afwijkende informatie tussen ouders en jongeren. De moderator, een antropoloog, brengt vragen in over sociale steun, culturele context en rites de passage, en benadrukt dat de avond bedoeld was om uiteenlopende perspectieven met respect te bespreken.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.