Laura Reynolds over autoandrofilie en haar detransitieverhaal
In dit podcastgesprek bespreekt Laura Reynolds het concept autoandrofilie — seksuele opwinding door de gedachte aan zichzelf als man — als een factor die
Over Laura Reynolds en de Transparency-podcast
Dit gesprek maakt deel uit van de Transparency-podcast van de Gender Dysphoria Alliance, gepresenteerd door Aaron Kimberly en Aaron Terrell. In deze aflevering vertelt Laura Reynolds haar verhaal. Zij transitioneerde en detransitioneerde al ongeveer vijftien jaar geleden, lang voordat het onderwerp brede aandacht kreeg. Ze leefde een tijd als transman, kreeg te maken met een mislukte borstoperatie en bouwde daarna haar leven opnieuw op. Pas twee jaar voor dit gesprek begon ze online over haar detransitie te praten, onder meer in een interview met Benjamin Boyce. Laura beschrijft zichzelf als autistisch, als verslavingsgevoelig en als iemand die na haar detransitie herstel zocht via Narcotics Anonymous.
Autoandrofilie als verklaringsmodel
Centraal in het gesprek staat het begrip autoandrofilie: seksuele opwinding bij de gedachte aan zichzelf als man. Het is het spiegelbeeld van het bekendere autogynefilie, dat voortkomt uit de typologie van Blanchard en latere neo-blanchardiaanse denkers. Laura vertelt dat ze deze begrippen pas leerde kennen toen ze al jaren gedetransitioneerd was, en dat ze haar eigen verleden er met terugwerkende kracht doorheen ging bekijken. Ze benadrukt dat een parafiele interesse niet hetzelfde is als een parafiele stoornis. Volgens haar ontstaan problemen pas wanneer zo'n seksualiteit samenvalt met een seksverslaving, en mogelijk met factoren als autisme of een persoonlijkheidsstoornis. Veel mensen met dit soort gevoelens, zegt ze, leiden gewoon een gewoon leven.
Stigma, online groepen en druk om te transitioneren
Laura beschrijft haar ervaringen op Twitter, waar haar account met haar echte naam werd geschorst, en daarna op Discord. Ze richtte er een eigen, transitie-kritische server op als alternatief voor servers waar volgens haar jonge jongens onder druk werden gezet om aan hormonen te beginnen, iets wat zij "pink pilling" noemt. Ze stelt dat juist het sterke stigma rond autogynefilie en autoandrofilie schadelijk is: jongeren die deze gevoelens herkennen, krijgen tegelijk te horen dat ze monsterlijk zijn én dat transitie de enige uitweg is. Dat verhoogt volgens haar de kans dat ze hun lichaam medisch laten aanpassen in plaats van hun seksualiteit te leren begrijpen en te aanvaarden.
Transitie, detransitie en lichaamsmodificatie
Laura is uitgesproken tegen het transitioneren van kinderen en sceptisch over hormonen bij mensen in hun late tienerjaren of begin twintig, omdat zij die te jong en mentaal nog niet rijp acht. Tegelijk vertelt ze dat ze zelf opnieuw testosteron is gaan gebruiken, naar eigen zeggen vanwege ernstige knie- en spierproblemen, en niet omdat ze zichzelf weer als man ziet. Ze verzet zich tegen het idee dat transitie iets "geneest" of mensen "normaler" maakt, en wijst erop dat lichaamsaanpassing de groep mogelijke partners juist verkleint. Ze ziet autoandrofilie als deels aangeboren, deels gevormd, verwijst naar een familiegeschiedenis en pleit ervoor dat volwassenen weloverwogen keuzes over hun eigen lichaam kunnen maken zonder stigma. Het gesprek wordt afgesloten omdat haar zoon thuiskomt.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.