Dr. Lisa Littman bij Megyn Kelly over Rapid Onset Gender Dysphoria

Over Dr. Lisa Littman

In dit gesprek met Megyn Kelly bespreekt onderzoekster Dr. Lisa Littman haar studie waarin zij gegevens verzamelde van 256 ouders over hun kinderen. Volgens Littman gaven deze ouders gedetailleerde en doordachte informatie en maakten zij zich grote zorgen over de geestelijke gezondheid van hun kinderen. Zij benadrukt nadrukkelijk dat dit een eerste, beschrijvend onderzoek is dat niets sluitend bewijst, maar hypothesen opwerpt en aangeeft dat er meer onderzoek nodig is.

Sociale invloed en vriendengroepen

Littman beschrijft gedrag dat erop kan wijzen dat sociale invloed een rol speelt. Ouders rapporteerden vriendengroepen waarin 50 procent of meer van de groep zich als transgender ging identificeren, en groepen die mensen die niet transgender zijn belachelijk maakten. Ze noemt twee losstaande gevallen waarin kinderen samen met hun vriendengroep op school tot de conclusie kwamen dat ze transgender waren. Beide kinderen brachten een zomer in een andere omgeving door, maakten nieuwe vrienden en kregen romantische relaties, en concludeerden daar dat ze toch niet transgender waren. Bij terugkomst waren ze bang voor hun oude vriendengroep en vroegen ze hun ouders om hen te helpen overstappen naar een andere middelbare school, uit angst als verrader te worden behandeld. Beide gezinnen konden verhuizen, en de kinderen wisselden van school en bloeiden op.

Een mogelijk verstorend coping-mechanisme

Een andere hypothese die uit het onderzoek naar voren kwam, is dat dit proces zou kunnen werken als een verstorend coping-mechanisme. Littman trekt een parallel met anorexia: iemand lijdt, komt tot de gedachte dat de oorzaak van het lijden is dat men te dik is, en ziet afvallen als de oplossing. Dat lost depressie en angst niet op en kan nieuwe problemen veroorzaken, maar functioneert als een manier om met pijn om te gaan. In de verhalen waren kinderen met psychische problemen en trauma. Littman benadrukt dat de anorexie-vergelijking niet perfect is, maar wel parallellen heeft.

Van stigma naar steun, en de grens daarvan

Littman schetst een beweging van discriminatie en stigma naar tolerantie en steun, en als onbedoeld gevolg mogelijk een vorm van verheerlijking. Zij noemt het een mooie zaak dat we toleranter en steunender zijn geworden tegenover lhbt-personen. Tegelijk waarschuwt zij dat mensen niet onder druk gezet moeten worden om zich op een bepaalde manier te identificeren, en dat iets niet gevierd moet worden dat misschien niet echt is en lichamelijke, mentale en emotionele nadelen kan hebben. Megyn Kelly voegt hieraan haar eigen commentaar toe over de tijdgeest en over jongeren die ergens bij willen horen; Littman onderscheidt dit duidelijk als haar eigen toevoeging. Beiden wijzen op het verschil tussen echte genderdysforie en het zich aansluiten bij een identiteit, en op de risico's van een medisch transitietraject.

Bronnen

• YouTube — Dr. Lisa Littman bij Megyn Kelly over Rapid Onset Gender Dysphoria