Jesse Singal en Lisa Littman — gesprek over Rapid Onset Gender Dysphoria
Jesse Singal, journalist en auteur van The Quick Fix, en Dr. Lisa Littman, de onderzoeker achter het ROGD-concept, bespreken gezamenlijk hoe het debat
Over dit gesprek
In deze livestream praten journalist Jesse Singal en onderzoeker Lisa Littman met elkaar over de studie die Littman in 2018 publiceerde over wat zij "rapid onset gender dysphoria" (ROGD) noemt. Het gesprek ontstond na een meningsverschil op Twitter en werd voortgezet als rustige uitwisseling. Beide deelnemers benadrukken dat ze het op de meeste punten met elkaar eens zijn en dat ze het debat minder verhit willen maken. De gespreksleider is geen tegenstander van transgender mensen, maar uit kritiek op de manier waarop de studie door anderen is gebruikt.
Wat de Littman-studie wel en niet beweert
De studie verzamelde gegevens via online gemeenschappen van ouders die twijfelden of hun kind werkelijk trans was of genderdysforie had. Littman wijst er in haar artikel zelf op dat het geen prevalentie-onderzoek is en dat het niet bedoeld is om te meten hoe wijdverbreid dit verschijnsel is. In het gesprek erkent de gespreksleider dit ook: het ging om een eerste verkenning van een mogelijk verschijnsel, gebaseerd op ouderrapportages en een gemakssteekproef. Brown University haalde het persbericht over de studie offline en het tijdschrift PLOS ONE voerde na publicatie een herziening uit waarbij de formulering werd aangepast, zonder dat de studie werd ingetrokken.
Discussie over interpretatie en taalgebruik
De gespreksleider zegt dat zijn grootste bezwaar niet de opzet van de studie is, maar de manier waarop conservatieve en transkritische sites de resultaten hebben weergegeven als bewijs dat kinderen massaal "trans worden gemaakt". Hij vergelijkt dit met de veelgebruikte Zweedse studie waarvan ook de interpretatie omstreden was. Daarnaast bespreekt hij Littmans woordkeuze, zoals "cluster outbreaks" en "social contagion", en wijst hij erop dat zij op een plek sprak over "transgender identification" in plaats van genderdysforie. Singal stelt dat het bespreekbaar is dat een psychische klacht als genderdysforie via sociale netwerken kan verspreiden, zoals bij andere aandoeningen, maar dat dit iets anders is dan zeggen dat trans-zijn zelf besmettelijk zou zijn.
Zorgvuldige diagnostiek en sociale invloed
Singal pleit voor zorgvuldige, meelevende begeleiding van jongeren en zegt dat clinici met wie hij sprak benadrukken dat zij in onzekerheid werken omdat er weinig data is, grotendeels afkomstig van één kliniek in Nederland. Beiden vinden dat sociale en culturele invloed een rol speelt in identiteitsontwikkeling, zonder dat dit een identiteit minder echt maakt. Ze bespreken het onderscheid tussen genderidentiteit en genderexpressie, het risico dat sommige jongeren genderrol-ongemak verwarren met een diepere identiteit, en de vraag of meer labels altijd beter zijn. Beiden steunen mensen die detransitioneren en pleiten voor meer en beter onderzoek en voor een minder polariserend debat.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.