Julie Bindel in gesprek met Max Robinson — auteur over detransitie
Max Robinson is auteur van Detransition — Beyond Before and After. In dit gesprek met journalist Julie Bindel deelt hij zijn persoonlijke ervaringen en
Over dit gesprek
In deze video, georganiseerd door uitgeverij Spinifex Press, spreekt journalist en schrijver Julie Bindel met Max Robinson, auteur van het boek Detransition — Beyond Before and After. Robinson werkt in de gehandicaptenzorg in Oregon en beschrijft zichzelf als iemand die medisch transitioneerde en daar later mee stopte. Het gesprek vindt plaats rond de publicatie van het boek, dat eerst in Australië verscheen en daarna in het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten en Canada. Bindel introduceert zichzelf als feministisch journalist die sinds 1979 actief is rond geweld tegen vrouwen en meisjes en die schrijft voor onder meer The Guardian. De twee voeren het gesprek over generaties en continenten heen: voor Bindel is het acht uur 's ochtends, voor Robinson middernacht.
Transitie als aantrekkelijk pad
Robinson vertelt waarom transitie als jonge lesbienne aanlokkelijk leek. Het woord "lesbienne" voelde voor hem destijds onaantrekkelijk, en er was weinig positief toekomstbeeld bij dat woord. Transitie bood daarentegen een duidelijk verhaal met opeenvolgende stappen — naamswijziging, testosteron, mastectomie, juridische geslachtswijziging — met aan het eind de belofte van geluk. Robinson begon op zijn zestiende, na bezoeken aan een gendertherapeut en met diverse verwijsbrieven voor blokkers en hormonen. Belangrijk volgens hem was ook dat zijn pijn binnen het transgenderkader er ineens toe leek te doen: als tiener kreeg hij weinig erkenning voor zijn worstelingen, maar het zich trans verklaren leverde een reactie op die paste bij de mate van zijn lijden. Hij beschrijft transitie mede als een vorm van zelfbeschadiging die tijdelijk werkte en daarna stopte te werken.
Lesbisch-feministische gemeenschap en het boek
Robinson benadrukt dat het ontmoeten van vrouwen met vergelijkbare ervaringen, beïnvloed door tweede golf lesbisch feminisme, voor hem doorslaggevend was. Zonder die gemeenschap was hij naar eigen zeggen waarschijnlijk een ongelukkige "FTM" gebleven. Bindel trekt een parallel met "consciousness raising": vrouwen die in groepen hun ervaringen politiseren en gedeelde betekenis geven. Robinson schreef het boek voor een lesbisch publiek, in stukjes tijdens zware zorgdiensten, met sterke steun van zijn partner Kitty. Hij wilde het boek maken dat hemzelf geholpen zou hebben, en noemt feministische theorie en werk als Lesbian Ethics als inspiratie. Hij stelt dat transitie minder uitzonderlijk is dan vaak wordt gedacht en goed te begrijpen is binnen bredere ervaringen van meisjes onder patriarchaat.
Detransitie, passing en mannelijk gedrag
Het leven als gedetransitioneerde vrouw was een grote en kwetsbare overgang, vertelt Robinson, mede omdat zijn beeld van vrouw-zijn nog dat van een tiener was. Hij beschrijft "passing" als zwaar: vrouwen waren op hun hoede zoals bij mannen, en hij hoorde hoe mannen onderling spraken. Robinson verwerpt het idee dat gedetransitioneerde vrouwen andere vrouwen "verraden". Hij en Bindel bespreken ook seksueel grensoverschrijdend gedrag binnen queer-ruimtes en een geweldssituatie waarin een partner mishandeld werd door iemand die zich als trans vrouw identificeerde, met stereotiep mannelijk gedrag. Beiden pleiten voor evidence-based zorg en nazorg voor gedetransitioneerde mensen en zelfs voor samenwerking met transgender mensen rond gedeelde zorgbehoeften, in plaats van een door rechtse en religieuze groepen aangewakkerde tegenstelling.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.