Max Robinson en Julie Bindel — inleiding op de detransitieserie
In deze inleiding op de gespreksserie stellen Max Robinson en Julie Bindel zich voor en vertellen ze waarom ze deze serie over detransitie zijn gestart.
Over Max Robinson en Julie Bindel
Deze video is een inleiding op een gespreksserie over detransitie. Julie Bindel, die vertelt dat ze opgroeide als jonge lesbienne in de jaren zeventig, gaat in gesprek met Max Robinson over haar beslissing om te transitioneren en over de weg die daaraan voorafging. Bindel vertelt dat ze als jong meisje, als haar destijds de mogelijkheid was geboden om eenvoudigweg uit het meisje- en vrouw-zijn te stappen, die optie waarschijnlijk had aangegrepen. Wat haar volgens eigen zeggen toen behoedde, was de ontmoeting met feministen en lesbisch-feministen.
Het ontbreken van lesbische rolmodellen
In het gesprek staat de vraag centraal wat het woord lesbienne voor Max Robinson betekende in de periode dat ze over transitie nadacht. Ze vertelt dat het haar "lame" leek en dat ze er geen positief beeld bij had: het voelde óf als iets waar ze niet goed genoeg voor was, óf als iets te onbereikbaars. Robinson had naar eigen zeggen weinig idee hoe een leven als lesbienne eruit zou kunnen zien of goed zou kunnen uitpakken. Een eerdere poging om als lesbienne uit de kast te komen liep niet goed af. Bindel benoemt hierbij hoe weinig lesbische rolmodellen er zijn, terwijl veel vrouwen zich tegenwoordig als non-binair of queer identificeren en het woord lesbienne nauwelijks nog wordt gebruikt.
Hoe het transitieverhaal aantrekkelijk werd
Robinson beschrijft dat transitioneren destijds simpelweg "het juiste om te doen" leek. Het idee dat er concrete stappen waren die je kon zetten en dat je aan het eind gelukkig en jezelf zou zijn, was volgens haar aantrekkelijk, juist omdat het alternatief veel opener was en er weinig steun of verhaal omheen leek te bestaan. Ze vertelt dat ze over trans-onderwerpen leerde via een online publicatie waar ze in eerste instantie naartoe ging voor lesbische inhoud, waarna een groot deel van de inhoud over trans bleek te gaan. Bindel benoemt hoe online publicaties iemand kunnen aantrekken die nadenkt over de eigen lesbische identiteit, om die persoon vervolgens mee te nemen in veel trans-gerelateerde inhoud.
Een ander kader voor dezelfde gevoelens
In het gesprek komt naar voren dat het transitiekader een andere manier biedt om gevoelens te begrijpen die een lesbienne in de jaren zeventig of tachtig ook had kunnen hebben, maar destijds niet met taal van transitie zou beschrijven. Binnen dat andere kader volgt een ander proces om met die gevoelens om te gaan en eindigt het in een andere uitkomst. Het transgenderparadigma is volgens het gesprek aantrekkelijk doordat er stappen zijn die je afrondt en je aan het eind gelukkig en jezelf kunt zijn. Het is, zo wordt gesteld, een verhaal dat je over jezelf wilt geloven.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.