Hoe heeft WPATH gereageerd op de uitgelekte bestanden? — Mia Hughes (bonuscontent)
In deze bonuscontent analyseert journalist Mia Hughes hoe WPATH heeft gereageerd op de publicatie van de uitgelekte WPATH-bestanden.
Over Mia Hughes en de WPATH-bestanden
In deze bonusaflevering van de podcast Gender: A Wider Lens spreekt journalist Mia Hughes met de presentatoren, onder wie Stella, over de uitgelekte interne WPATH-bestanden. Hughes verwijst naar een rapport dat zij samen met Michael en een team heeft samengesteld. Het gesprek draait om hoe WPATH (de World Professional Association for Transgender Health) heeft gereageerd op de publicatie van die bestanden, en om de bredere medisch-ethische vragen die daarbij opkomen. Hughes' conclusie in haar rapport is scherp: zij noemt WPATH een politieke activistengroep en stelt dat de organisatie volgens haar niet te repareren is.
Medische noodzaak en de grenzen van lichaamsmodificatie
Een groot deel van het gesprek gaat over de vraag waarom WPATH ingrepen als medisch noodzakelijk presenteert. Volgens Hughes hangt dat samen met verzekeringen: alleen wat als medisch noodzakelijk geldt, wordt vergoed, en cosmetische of experimentele behandelingen vallen daarbuiten. Daarom zou de Standards of Care 8 zo geschreven zijn dat alles onder die noemer valt. Hughes benadrukt dat zij geen libertariër is: het idee dat een volwassene met zijn lichaam mag doen wat hij wil, gaat volgens haar voorbij aan het feit dat een arts de ingreep uitvoert en gebonden is aan medische ethiek en het beginsel om geen schade te berokkenen. Ze trekt de vergelijking met het verminken van een gezond lichaam, zoals het verwijderen van een gezond been bij apotemnofilie, wat ethische commissies wél afwijzen.
De reactie van WPATH op de bestanden
Hughes bespreekt de officiële verklaring van WPATH, die zij toeschrijft aan Marci Bowers. Die verklaring noemde Hughes en haar team in feite transfoob en bevatte volgens haar een bizarre passage waarin werd benadrukt dat de aarde niet plat is en dat geslachtsdelen divers zijn. Hughes en de presentatoren vinden dat dit niets te maken heeft met de inhoud van de uitgelekte bestanden en eerder afleidt dan weerlegt. Het beeld dat zij schetsen is dat WPATH zich presenteert als medisch en wetenschappelijk, maar met dit soort uitspraken juist het beeld van een politieke activistengroep bevestigt.
De interne video en de reactie van clinici
Het gesprek gaat ook over een interne WPATH-paneldiscussie op video, met onder meer een kinderpsycholoog, een kinderendocrinoloog en een genderchirurg. Hughes beschrijft hoe panelleden spreken over de moeite om met kinderen over de gevolgen van hormonen en over vruchtbaarheidsbehoud te praten, en hoe scommentaar over spijt en over het niet kunnen instemmen ter sprake komt. Ze verwijst naar een artikel van Ben Ryan, dat zij in de New York Sun plaatst, waarin clinici binnen WPATH worden geïnterviewd. Daarin citeert Ryan Dr. Laura Edwards-Leeper, betrokken bij het invoeren van puberteitsremmers in Boston Children's Hospital, die de panelleden omschrijft als interne 'helden' die intern aandacht vragen voor de ethische dilemma's. Hughes vindt dit juist verontrustend: deze clinici benoemen de problemen, maar voeren de ingrepen ook uit. Het gesprek eindigt met de opmerking dat Hughes binnenkort in Lissabon zal spreken.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.