WPATH-webinars — belangrijkste inzichten met auteur Mia Hughes

Over Mia Hughes en het rapport

In dit Engelstalige webinar van GenSpect vertelt journalist en auteur Mia Hughes over haar onderzoek naar de zogeheten WPATH Files: interne documenten van de World Professional Association for Transgender Health (WPATH) die aan haar opdrachtgever Michael Shellenberger werden gelekt. Wat aanvankelijk een serie artikelen moest worden, groeide uit tot een uitgebreid rapport waaraan ze ongeveer zes maanden werkte. Hughes weefde er medische geschiedenis in, omdat zij die parallellen ziet als de enige manier om te begrijpen wat er volgens haar nu gebeurt. Ze schreef vooraf iedereen aan die in het rapport genoemd zou worden; ze kreeg vrijwel geen inhoudelijke reactie, en volgens haar werden betrokkenen geïnstrueerd niet te antwoorden.

Vier historische medische schandalen

In het gesprek licht Hughes vier historische voorbeelden toe die zij in het rapport heeft verwerkt. Lobotomieën, waarbij volgens haar een kerndeel van iemands menselijkheid werd vernietigd zonder bewijs van veiligheid of nut. Ovariotomie, het verwijderen van gezonde eierstokken bij vrouwen in de 19e eeuw, dat zij beschrijft als sociale besmetting waarbij vrouwen hun eierstokken als bron van hun klachten gingen zien. Apotemnofilie, de wens om gezonde ledematen te laten amputeren, dat volgens haar nooit van de grond kwam door negatieve media-aandacht. En het behandelen van lange meisjes en korte jongens met hormonen om hun lengte te corrigeren, waarbij groeihormoon uit hypofysen later cases van de ziekte van Creutzfeldt-Jakob veroorzaakte. Volgens Hughes vormen deze vier samen een beeld van wat zij als het huidige schandaal beschrijft.

Wat de WPATH Files volgens de sprekers laten zien

Hughes en de aanwezige arts Carrie bespreken inhoud uit de gelekte gesprekken: discussies over een tiener met levertumoren waarvan artsen vermoedden dat testosteron de oorzaak was, ernstige bijwerkingen, en gesprekken over detransitioners. Carrie, werkzaam op een spoedeisende hulp, plaatst dit naast de opioïdencrisis en stelt dat dit niet is hoe artsen onderling communiceren. Beiden noemen het uitblijven van verwijzingen naar wetenschappelijke literatuur en het ontbreken van zorg over schade als rode vlaggen. Hughes typeert WPATH in haar rapport, naar eigen zeggen, als een organisatie die zich presenteert als medisch-wetenschappelijk maar waarin activisten een sturende rol spelen. Ook bespreken ze de naamswijziging rond 2007 van HBIGDA naar WPATH en de groeiende invloed van de organisatie.

Standpunt en oproep

Stella O'Malley licht toe waarom GenSpect pleit voor een niet-gemedicaliseerde benadering van genderdysforie. De sprekers benadrukken het belang van geïnformeerde toestemming, juridische stappen en een Bill of Rights voor detransitioners. Carrie wijst op begrippen als never events en sentinel events: gebeurtenissen die in de geneeskunde nooit zouden mogen voorkomen. Tot slot roepen de sprekers kijkers op om scholen en klinieken die naar WPATH-richtlijnen verwijzen aan te schrijven en het rapport breed te delen. Genderdysforie noemen ze een reële ervaring, die zij echter beschouwen als cultuurgebonden.

Bronnen

• YouTube — WPATH-webinars — belangrijkste inzichten met auteur Mia Hughes