Dr. J. Michael Bailey over transgenderdiscours en censuur (Heterodox Academy)
Dr. J. Michael Bailey, seksualiteitsonderzoeker, spreekt bij Heterodox Academy over de censuur van kritisch wetenschappelijk onderzoek naar
Over Dr. J. Michael Bailey
In deze Engelstalige lezing bij Heterodox Academy bespreekt seksualiteitsonderzoeker Dr. J. Michael Bailey wat hij "transgender-censuur" noemt: de onderdrukking van kritisch wetenschappelijk onderzoek naar genderonderwerpen. Bailey put daarbij ook uit zijn eigen ervaring. In 2003 verscheen zijn boek The Man Who Would Be Queen, dat volgens hem zwaar werd aangevallen. De voornaamste reden voor die aanval was dat hij schreef over het begrip autogynefilie, dat hij belangrijk acht om transgenderverschijnselen te begrijpen. Hoewel hij niet werd ontslagen en het boek in druk bleef, slaagden critici er volgens Bailey wel in om de belangstelling voor het bestuderen en beschrijven van dit onderwerp te smoren. Wie meer wil lezen over deze episode verwijst hij naar het boek Galileo's Middle Finger van Alice Dreger.
Twee aparte controverses
Bailey onderscheidt twee grotendeels gescheiden discussies. De eerste gaat over mannen die zich als vrouw identificeren en over de toegang tot vrouwenruimtes. Hij noemt het voorbeeld van een zwemmer die als student aan de University of Pennsylvania ging deelnemen aan vrouwencompetities en van een middelmatig mannelijk zwemmer opklom tot een nationaal gerangschikte vrouwelijke zwemmer, en wijst ook op mannen die naar vrouwengevangenissen worden gestuurd. De tweede discussie draait juist om vrouwen die bij hun geboorte als vrouw werden geregistreerd, in het bijzonder adolescente meisjes. Hij verwijst naar de sterke recente stijging van het aantal verwijzingen voor genderdysforie, zoals te zien bij de nationale kliniek in het Verenigd Koninkrijk, en naar de theorie van "rapid onset gender dysphoria" van Lisa Littman om dit verschijnsel te verklaren.
Onderzoekers die onder druk kwamen
Volgens Bailey begon de grote golf van censuur rond 2015. Hij noemt Ken Zucker, die hij omschrijft als een vooraanstaand wetenschapper op het gebied van genderdysforie bij kinderen en adolescenten. Zucker stelde dat genderdysforie in de kindertijd vaak vanzelf overgaat en dat het beter is medische transitie bij kinderen zo mogelijk te vermijden en eerst psychotherapie te overwegen. Hij werd ontslagen bij het onderzoekscentrum dat hij mede had opgericht. Bailey wijst er ook op dat de gevolgen verder gaan dan baanverlies: sommige wetenschappers, zoals Kathleen Stock en Carole Hooven, werden niet ontslagen maar zagen hun werk op andere manieren onmogelijk gemaakt. Daarnaast beschrijft hij intimidatie via websites waarop critici worden afgeschilderd als slecht, soms met vermelding van hun partner en kinderen.
Een ingetrokken artikel
Bailey vertelt dat een door hem gepubliceerd empirisch artikel over rapid onset gender dysphoria werd ingetrokken uit het tijdschrift Archives of Sexual Behavior. De intrekking kwam volgens hem niet van de redacteur Ken Zucker, maar van uitgever Springer Nature, naar eigen zeggen om ethische redenen; Bailey schrijft die toe aan ideologische motieven. Toen een ander tijdschrift hem vroeg zijn ervaring met de intrekking te beschrijven en dat stuk werd geaccepteerd, bleek datzelfde tijdschrift bij dezelfde uitgever te horen. Hij plaatst deze ontwikkelingen tegen de achtergrond van instellingen die volgens hem juist de waarheid zouden moeten zoeken, maar in zijn ogen aan censuur meededen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.